27.12.11

Η πόλη των πηγαδιών

Αναδημοσίευση από το εξαιρετικό μπλογκ RAMNOUSIA --- Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΗΓΑΔΙΩΝ




Εκείνη την πόλη δεν την κατοικούσαν άνθρωποι, όπως όλες τις άλλες πόλεις του πλανήτη. Σ’ εκείνη την πόλη κατοικούσαν πηγάδια. Πηγάδια ζωντανά … αλλά πηγάδια. Τα πηγάδια διέφεραν μεταξύ τους όχι μόνο ως προς τον τόπο όπου είχαν ανοιχτεί, αλλά και ως προς το στόμιο (το άνοιγμα που τα συνέδεε με τον εξωτερικό κόσμο). Υπήρχαν πηγάδια ευκατάστατα και πολυτελή, με στόμιο από μάρμαρο και όμορφα μέταλλα, πηγάδια ταπεινά από τούβλα και ξύλο, κι άλλα πιο φτωχά, απλές γυμνές τρύπες που ανοίγονταν στη γη. Η επικοινωνία μεταξύ των  κατοίκων της πόλης γινόταν από στόμιο σε στόμιο, και οι ειδήσεις έφταναν γρήγορα απ’ άκρη σ’ άκρη.

Μια μέρα, έφτασε στην πόλη μια «μόδα» που μάλλον είχε γεννηθεί σε κάποιο ανθρώπινο χωριό. Η νέα ιδέα ήταν ότι κάθε ζωντανό όν που εκτιμούσε τον εαυτό του θα έπρεπε να φροντίζει πολύ περισσότερο το εσωτερικό παρά το εξωτερικό. Το σημαντικό δεν ήταν η επιφάνεια, αλλά το περιεχόμενο. Έτσι έγινε, και τα πηγάδια άρχισαν να γεμίζουν με αντικείμενα. Μερικά γέμισαν με κοσμήματα, χρυσά νομίσματα και πολύτιμες πέτρες. Άλλα, πιο πρακτικά, γέμισαν με ηλεκτρικές συσκευές και μηχανές. Μερικά άλλα επέλεξαν την τέχνη και γέμισαν με πίνακες ζωγραφικής, πιάνα με ουρά και εξεζητημένα μεταμοντέρνα γλυπτά. Τέλος, τα διανοούμενα γέμισαν με βιβλία, ιδεολογικά μανιφέστα και εξειδικευμένα περιοδικά.

Πέρασε ο καιρός. Τα περισσότερα πηγάδια γέμισαν σε τέτοιο σημείο, ώστε τίποτε’ άλλο δεν χωρούσε. Τα πηγάδια δεν ήταν όλα ίδια, οπότε κάποια συμβιβάστηκαν, ενώ άλλα σκέφτηκαν πως έπρεπε να κάνουν κάτι για να συνεχίσουν να συσσωρεύουν πράγματα στο εσωτερικό τους …
Ένα απ’ αυτά έκανε την αρχή. Αντί να συμπιέζει το περιεχόμενο, σκέφτηκε να αυξήσει τη χωρητικότητά του διευρύνοντας το χώρο του. Δεν πέρασε πολύς καιρός, κι άρχισαν και τα υπόλοιπα να μιμούνται την καινούργια ιδέα. Όλα τα πηγάδια δαπανούσαν μεγάλο μέρος της ενέργειάς τους για να επεκταθούν και ν’ αποκτήσουν περισσότερο χώρο στο εσωτερικό τους.

Ένα πηγάδι, μικρό κι απόκεντρο, άρχισε να βλέπει τους συντρόφους του να επεκτείνονται χωρίς μέτρο. Σκέφτηκε ότι αν συνέχιζαν να διευρύνονται με αυτόν τον τρόπο, σύντομα θα μπέρδευαν τα όριά τους και το κάθε ένα θα έχανε την ταυτότητά του … Ίσως, ξεκινώντας από αυτήν την ιδέα, σκέφτηκε ότι ένας διαφορετικός τρόπος για να αυξήσει τη χωρητικότητά του ήταν να μεγαλώσει όχι φαρδαίνοντας, άλλα βαθαίνοντας. Να επεκταθεί σε βάθος αντί για πλάτος. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι όλα όσα είχε στο εσωτερικό του έκαναν αδύνατη την εργασία της εκβάθυνσης. Αν ήθελε να γίνει πιο βαθύ, όφειλε να ξεφορτωθεί ολόκληρο το περιεχόμενό του … Στην αρχή, το κενό το τρόμαξε. Αλλά αργότερα, όταν είδε ότι δεν είχε άλλη επιλογή, το έκανε. Χωρίς τίποτα στην κατοχή του, το πηγάδι άρχισε να βαθαίνει, ενώ τα υπόλοιπα άρπαζαν τα αντικείμενα που είχε πετάξει …

Μια μέρα, κάτι ξάφνιασε το πηγάδι που μεγάλωνε προς τα κάτω. Κάτω, πολύ κάτω, πολύ στο βάθος … βρήκε νερό!

Ποτέ πριν άλλο πηγάδι δεν είχε ξαναβρεί νερό. Το πηγάδι ξεπέρασε την έκπληξή του κι άρχισε να παίζει με το νερό καταβρέχοντας τα τοιχώματά του, πιτσιλώντας το στόμιό του και, τέλος, βγάζοντας το νερό προς τα έξω.

Η πόλη δεν είχε ποτέ βραχεί από τίποτε’ άλλο πέρα από τη βροχή η οποία, εκ των πραγμάτων, ήταν αρκετά σπάνια, Έτσι, η γη τριγύρω απ’ το πηγάδι, αναζωογονημένη από το νερό, άρχισε να ξυπνά. Οι σπόροι βλάστησαν παίρνοντας τη μορφή χλόης, τριφυλλιών, λουλουδιών και αδύναμων κορμών που μετατράπηκαν αργότερα σε δέντρα … Μια έκρηξη χρωμάτων και ζωής απλώθηκε γύρω από το απομακρυσμένο πηγάδι, το οποίο άρχισαν να αποκαλούν: «το Περιβόλι».

Όλοι το ρωτούσαν πώς είχε καταφέρει αυτό το θαύμα.

«Δεν είναι κανένα θαύμα», απαντούσε το Περιβόλι,
“Πρέπει να σκάψεις στο εσωτερικό, προς τα μέσα.”

Πολλοί θέλησαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Περιβολιού, αλλά αποδοκίμασαν την ιδέα όταν συνειδητοποίησαν ότι, για να βαθύνουν, θα έπρεπε πρώτα να αδειάσουν, Συνέχισαν να διευρύνονται όλο και πιο πολύ, για να γεμίσουν με περισσότερα ακόμα πράγματα …

Στην άλλη άκρη της πόλης, ένα άλλο πηγάδι αποφάσισε κι αυτό να πάρει το ρίσκο να αδειάσει. .. Κι άρχισε κι αυτό να βαθαίνει … Κι έφτασε κι αυτό στο νερό … Και το έριξε κι αυτό προς τα έξω δημιουργώντας μια δεύτερη όαση στο χωριό …

«Τι θα κάνεις όταν θα τελειώσει το νερό;» το ρωτούσαν.

«Δεν ξέρω τι θα συμβεί» απαντούσε.

«Αλλά, προς το παρόν, όσο περισσότερο νερό βγάζω, τόσο περισσότερο νερό βρίσκω.»
Πέρασαν μερικοί μήνες μέχρι τη μεγάλη ανακάλυψη. Μια μέρα, σχεδόν κατά τύχη, τα δύο πηγάδια κατάλαβαν ότι το νερό που είχαν βρει στο βάθος τους ήταν το ίδιο … Ότι το ίδιο υπόγειο ποτάμι που περνούσε από το ένα, γέμιζε το βάθος του άλλου. Κατάλαβαν ότι ξεκινούσε γι’ αυτά μια καινούργια ζωή. Όχι μόνο μπορούσαν να επικοινωνούν από στόμιο σε στόμιο, επιφανειακά, όπως όλοι οι άλλοι, αλλά η αναζήτηση τους, τους είχε προσφέρει ένα νέο και μυστικό σημείο επαφής. Είχαν ανακαλύψει τη βαθιά επικοινωνία που πετυχαίνουν μόνον εκείνοι που έχουν το θάρρος να αδειάσουν από κάθε περιεχόμενο και να ψάξουν στο βάθος της ύπαρξής τους για να βρουν τι έχουν να δώσουν…


*Η πόλη των πηγαδιών (
La ciudad de los Pozos)
 Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι, Ιστορίες να σκεφτείς


---------------------------------------------------------------------------


Jorge Bucay
«Εγώ είμαι ένας θεραπευτής που γράφει. Συγγραφέας είναι κάτι άλλο. Συγγραφέας είναι κάποιος ο οποίος έχει ένα λογοτεχνικό χάρισμα, που έχει την τέχνη της λογοτεχνίας, που είναι ικανός να καθίσει μπροστά από έναν υπολογιστή, να περιμένει να του έρθει έμπνευση και αυτή η έμπνευση να του δώσει λόγια για να γράψει. Εγώ ποτέ δεν κάθομαι να γράψω αν πρώτα δεν έχω σκεφτεί τι θα γράψω». 

Με αυτά τα λόγια ο σπουδαίος ψυχοθεραπευτής από την Αργεντινή, συστήνει τον εαυτό του. Γεννημένος το 1949 στο Μπουένος Άιρες ο Χόρχε Μπουκάι είναι γιατρός και ψυχοθεραπευτής της σχολής Γκεστάλτ, ενώ ειδικεύτηκε στη θεραπεία των νοητικών ασθενειών εργαζόμενος αρχικά σε νοσοκομεία και κλινικές και, εν συνεχεία, δίνοντας διαλέξεις σε ιδρύματα, κολέγια, θέατρα, καθώς και σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει περισσότερα από 2 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.



24.12.11

Καλά Χριστούγεννα...






Εύχομαι σε όλους καλά Χριστούγεννα και να περάσετε όμορφα τις γιορτές με τις οικογένειες σας!!!
Ελπίζω το 2012 να είναι καλύτερο για όλους μας...




Κυπριακά Κάλαντα

15.12.11

Τεχνικές Ελέγχου του Νου

Το συγκεκριμένο μπλογκ δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας.
 Όπως λέει και η Disdaimona "Το μυαλό και τα δημιουργήματά του είναι ένα απέραντο copy paste"! Κάποιες φορές μπορεί να γράφω πράγματα που αφορούν εμένα, ενώ  κάποιες άλλες μπορεί να αναδημοσιεύω κάποιο κείμενο/άρθρο που κατά την άποψη μου αξίζει να διαβαστεί.
Κακά τα ψέματα μέσα στη βαβούρα του διαδικτύου, κάποια αξιόλογα άρθρα μόνο από τύχη μπορείς να τα βρεις.
Αναδημοσίευση άρθρου από  το μπλογκ ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ  (το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται εδώ)


Mind Control
Οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι η ύπνωση είναι μια κατάσταση στην οποία μας φέρνει κάποιος εκκεντρικά ενδεδυμένος πνευματιστής κουνώντας διάφορα αντικείμενα μπροστά στα μάτια μας.


Η αλήθεια όμως είναι λίγο διαφορετική...


Ο ανθρώπινος νους κατα τη διάρκεια της ημέρας, περνάει από διάφορες φάσεις μεταξύ των δύο άκρων που είναι η πλήρης εγρήγορση από τη μία πλευρά και ο ύπνος από την άλλη... Στην πρώτη περίπτωση (π.χ. αποφυγή ατυχήματος) η συνείδηση μας είναι όλη στρατευμένη για τη συγκεκριμένη στιγμή, ενώ στη δεύτερη (χαλαρή διάθεση) η συνείδηση υποχωρεί δημιουργώντας χώρο για το ασυνείδητο. Αποσύρεται δε πλήρως σε κατάσταση ύπνου. Οι καταστάσεις αυτές όμως δεν είναι "ψηφιακές" (αληθείς / ψευδείς ή ενεργοποιημένες / απενεργοποιημένες αν προτιμάτε), αλλά "αναλογικές", δηλαδή περιλαμβάνουν όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις συνείδησης που υπάρχουν ανάμεσα στην εγρήγορση και τον πλήρη βαθύ ύπνο.


Σε πολλούς από εμάς (σε εμένα συνέχεια) τυχαίνει όταν οδηγούν στο δρόμο να περάσουν τη στροφή στην οποία ήθελαν να στρίψουν, χωρίς να στρίψουν. Αυτό, όσο και εάν σας φαίνεται περίεργο, οφείλεται στο γεγονός ότι όταν οδηγούμε σε ίσιο "βαρετό" δρόμο, η συνείδηση μας "πέφτει" αμέσως σε κατάσταση ύπνωσης. Αυτό συμβαίνει επειδή η ικανότητα οδήγησης είναι μια ασυνείδητη ικανότητα.


Η μάθηση στον άνθρωπο πραγματοποιείται σε τέσσερα στάδια:


1. Ασυνείδητη Ανικανότητα (δεν ξέρω ότι δεν ξέρω να οδηγώ, πριν δω αυτοκίνητο)
2. Συνειδητή Ανικανότητα (ξέρω ότι δεν μπορώ να οδηγήσω αυτοκίνητο μόλις δω ένα)
3. Συνειδητή Ικανότητα (ο νέος οδηγός που είναι σε πλήρη εγρήγορση και συνείδηση)
4. Ασυνείδητη Ικανότητα (οδηγώ τόσο καλά, που το μυαλό και το σώμα μου οδηγούν "μόνα τους")


Οταν σε μια ικανότητα έχουμε εξασκηθεί τόσο πολύ ώστε να την κάνουμε ¨μηχανικά" (όπως συνηθίζουμε να λέμε) τότε μπορούμε να θεωρήσουμε ότι μας έχει γίνει ασυνείδητη ικανότητα. Αυτό ισχύει για το ποδήλατο (δεν ξέρουμε πως το καταφέραμε, όταν όμως αποκτήσουμε την ικανότητα της ποδηλασίας δεν την ξεχνάμε ποτέ - μας έγινε ασυνείδητη ικανότητα) και το σέξ (για το οποίο δε θα δώσω περαιτέρω διευκρινήσεις...)



Κάθε φορά που εκτελούμε μια εργασία που απαιτεί την ασυνείδητη ικανότητα μας, ο συνειδητός νους μας, αδράτει την ευκαιρία να "ξεκουραστεί" και αποσύρεται στο παρασκήνιο αφήνοντας τον ασυνείδητο νου να κάνει τη δουλειά. Η κατάσταση αυτή που ενεργοποιείται, είναι μια κατάσταση ύπνωσης. Η κατάσταση ύπνωσης μοιάζει πολύ με την ονειροπόληση (που είναι και αυτή μια κατάσταση μέτριας ύπνωσης) και μπορεί να διαφέρει σε "ένταση" από ελαφριά ονειροπόληση, πλήρη απομόνωση του συνειδητού νου (βυθισμένος στον κόσμο του), υπνηλία και τέλος ύπνος.


Ακόμα και ο ύπνος έχει επίπεδα, από τον "ελαφρύ" ύπνο (από τον οποίο ξυπνάμε εύκολα), μέχρι τον βαθύ ύπνο (που δεν ξυπνάμε με τίποτα). Οι επιστήμονες που ασχολούνται με αυτά τα θέματα ανακάλυψαν ότι σε κάθε κατάσταση ύπνωσης, αντιστοιχεί μια συχνότητα λειτουργίας του εγκεφάλου.


Η ύπνωση λοιπόν είναι μια κατάσταση γνώριμη και φυσιολογική για κάθε άνθρωπο, και όχι μια εξωπραγματική εμπειρία όπως πολλοί από εμάς ίσως πιστεύουμε. Με λίγη εξάσκηση στην αυτό-ύπνωση, είμαστε σε θέση να ελέγχουμε τη διανοητική μας κατάσταση κατα βούληση.


Η τέχνη της θεραπευτικής ύπνωσης είναι πολύ παλιά, τελειοποιήθηκε από τον Μπρόϋερ και τον Φρόυντ που διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να θεραπεύσουν ήπιες ψυχικές ασθένειες (κυρίως νευρώσεις και υστερία) δίδοντας στον ασθενή εντολές θεραπείας (υποβολές) σε κατάσταση ύπνωσης. (Και εκμαιεύοντας τα μυστικά του πράγμα που δεν ενδιαφέρει στο άρθρο αυτό). Η ύπνωση καταργήθηκε σαν θεραπευτική μέθοδος και έδωσε τη θέση της στην ψυχανάλυση, διότι ήταν μεν γρήγορη αλλά είχε παροδικά αποτελέσματα ενώ η ψυχανάλυση ήταν μεν πολύ πιο χρονοβόρα, αλλά είχε μόνιμα θεραπευτικά αποτελέσματα και ταυτόχρονα βελτίωνε την προσωπικότητα του ασθενούς.


Αυτό που είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε, είναι ότι όταν είμαστε υπνωτισμένοι, ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΥΠΟΒΟΛΕΣ, δηλαδή προφορικές εντολές, οι οποίες καταχωρούνται κατ΄ευθείαν στο υποσυνείδητο χωρίς να περάσουν από τα στάδια λογικής επεξεργασίας που περνάνε όλες μας οι σκέψεις. Οταν λοιπόν κάποιος μας φέρει σε κατάσταση ύπνωσης ή αν προτιμάτε μας "πιάσει στον ύπνο" και ενόσω είμαστε υπνωτισμένοι μας δώσει εντολή να κάνουμε κάτι, όταν έρθει η ώρα που προστάζει η εντολή που πήραμε, θα νοιώσουμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι και μάλλον θα θυμηθούμε τι είναι αυτό το κάτι, θα το κάνουμε, χωρίς να αναρωτηθούμε το γιατί. Είναι πολύ απλή διαδικασία και αν σκεφτείτε, θα την αναγνωρίσετε στον εαυτό σας.


Ο βαθμός δεκτικότητας σε υποβολή είναι πολύ διαφορετικός από άτομο σε άτομο και έχει να κάνει κυρίως με τη φύση του ατόμου (κυριαρχική / υποτακτική φύση).


Με την πάροδο ετών, ανακαλύφθηκαν τρόποι για να μεταβάλουμε την νοητική κατάσταση των ατόμων χωρίς τη χρήση ψυχαναλυτικού καναπέ, χρησιμοποιώντας ηχητικά και οπτικά μηνύματα, συνήθως από εικόνες και ήχους στους οποίους εστιάζεται η προσοχή μας. Μόλις όλη μας η συνείδηση εστιαστεί σε μια εικόνα (ή έναν ήχο), τότε αυτομάτως αλλάξει η νοητική μας κατάσταση.


Ολα τα παραπάνω μπορείτε να τα δοκιμάσετε μόνοι σας, εστιάζοντας τη ματιά σας σε ένα σημείο για πολλή ώρα, χωρίς να αποσπάται η προσοχή σας από θορύβους κ.λ.π. Η εικόνα της ανάρτησης (που είναι στατική εικόνα) είναι ένα καλό σημείο να εστιάσετε.


 Βυθιστείτε μέσα της και παρατηρείστε την αλλαγή στον τρόπο που αισθάνεστε το σώμα σας. Δείτε πως θολώνει το περιβάλον όσο κοιτάτε την εικόνα. Η ύπνωση είναι μια διαδικασία λεπτή και απλή. Είναι έμφυτη σε όλους τους ανθρώπους και επιτυγχάνεται εύκολα. Μπαίνετε σε κατάσταση ελαφριάς ύπνωσης πολλές φορές την ημέρα. Απλώς δεν το ξέρετε, ή δεν το ονομάζετε έτσι.



Οι φίλοι μας οι διαφημιστές λοιπόν, που ξοδεύουν κάθε χρόνο πακτωλούς χρημάτων για να μάθουν πως λειτουργεί το μυαλό μας, ανακάλυψαν τρόπους με τους οποίους μπορούν να μας βάλουν σε κατάσταση ήπιας ύπνωσης όταν παρακολουθούμε τηλεόραση.
Το κόλπο (όπως όλα τα κόλπα του συστήματος) είναι απλό: Σε βάζω σε κατάσταση ύπνωσης και σου δίνω εντολή να καταναλώσεις τα προϊόντα μου.


Και δυστυχώς η χρήση της ύπνωσης με την τηλεόραση δεν περιορίζεται στην αγορά εμπορευμάτων, αλλά επεκτείνεται στην τοποθέτηση εντολών στο μυαλό μας που σα σκοπό έχουν να αλλάξουν συνολικά τη συμπεριφορά μας και να μας μετατρέπουν σιγά σιγά από ανθρώπους σε καταναλωτές.


Από ελεύθερους ανθρώπους, σε φοβισμένα πλάσματα που θα αρκεστούν σε ένα κομμάτι ψωμί αρκεί να μην τους πάρει κανείς τον καναπέ και την τηλεόραση τους...
Οποιος προσέχει λίγο τη λεπτομέρεια, ίσως έχει παρατηρήσει τον μονότονο τρόπο με τον οποίο μιλάνε οι γνωστοί παρουσιαστές. Τυχαίο; Δεν είναι τυχαίο, αφού ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΕΤΣΙ, ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ αν αυτό σας λέει κάτι. Ο τόνος της φωνής διατηρεί την ύπνωση στην οποία μας υποβάλουν...


Επαψα πια να ασχολούμαι με το θέμα. Οταν συνειδητοποίησα τον τρόπο με τον οποίο παίζουν με το μυαλό μας, θύμωσα. Οταν συνειδητοποίησα ότι το ίδιο κάνουν και με το μυαλό των παιδιών μας (που λόγω ηλικίας έχει ακόμα μικρότερες αντιστάσεις από το δικό μας), αποφάσισα να μην ξαναδώ τηλεόραση.


Ακολουθεί ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο, το οποίο εκτός των πληροφοριών που παραθέτει, είναι και το ίδιο (το βίντεο) ένα demo υπνωτιστικών τεχνικών, αφού το βίντεο αυτό φέρνει το θεατή σε κατάσταση ελαφριάς ύπνωσης.


Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, γιατί το βίντεο αυτό μας υποβάλλει σε ύπνωση με έναν τρόπο που γίνεται αντιληπτός. Δείτε το μια φορά με υπότιτλους (αν δεν γνωρίζετε Αγγλικά) και στη συνέχεια απενεργοποιήστε τους υπότιτλους, χαλαρώστε και ξαναδείτε το. Θα αντιληφθείτε την αλλαγή στην νοητική σας κατάσταση. Η νοητική σας κατάσταση θα επανέλθει μόλις τελειώσει το βίντεο. Η αλλαγή κατάστασης είναι ήπια και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας...


Οπως λέει και το βιντεο, ο μόνος τρόπος να προστατευθούμε από την υποβολή είναι να καταλάβουμε πως δουλεύει το όλο πράγμα...το μυαλό μας...
Το παρακάτω βίντεο μιλάει για ψυχολογικές επιχειρήσεις γενικά και πέραν της ύπνωσης και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο μας εμφυτεύουν εντολές στο μυαλό χρησιμοποιώντας την τεχνική της αυθεντίας και την επανάληψη, με αιχμή την τηλεόραση, μας αλλάζουν τον τρόπο σκέψης και την συμπεριφορά. Δείτε το, και ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΣΑΣ!

10.12.11

Δεύτερη Ζωή δεν έχει.....(*)

Στα πλαίσια της συνεργασίας με τη φίλη Πρασινάδα, την οποία ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη βοήθεια της στην παρούσα ανάρτηση, συνεχίζουμε τις αναρτήσεις που είναι αφιερωμένες στους Έλληνες ποιητές. Ελπίζουμε ότι θα αντικρύσετε με μια διαφορετική ματιά την Ελληνική ποίηση.
Το  αφιέρωμα στο Νίκο Γκάτσο [θα το βρείτε εδώ]
----------------------------------------------------------------------------------


Τὴ γλῶσσα μοῦ ἔδωσαν ἑλληνική. 
τὸ σπίτι φτωχικὸ στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου...

Oδυσσέας Ελύτης, ο ποιητής του Έρωτα, της Ελλάδας - της "όμορφης και παράξενης πατρίδας" και του απέραντου γαλάζιου (του Αιγαίου).

Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης, αλλά κατάγεται από τη Μυτιλίνη. Ήταν ο τελευταίος από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλη και της Μαρίας Βρανά.
Τη ζωή του σημάδεψε στα 7 του χρόνια,  ο θάνατος της αδερφής του Μυρσίνης στην ηλικία των 20 ετών.

Η πρώτη του εμφάνιση ως ποιητή μέσω του περιοδικού «Νέα Γράμματα» έγινε δεκτή με ενθουσιασμό, παρά τις ποικίλες αντιδράσεις που προκάλεσε.
Τη δεκαετία 30-40 γνωρίζεται με άλλους συγγραφείς και ποιητές όπως τον Ανδρέα Εμπειρίκο, το Γιώργο Σεφέρη και το Νικο Γκάτσο.

Το 1943 ο Ελύτης αντιδρά με το δικό του πρώτο στο σκοτάδι της Κατοχής. Ο "Ήλιος ο Πρώτος", ένας ύμνος στη χαρά και την ομορφιά της ζωής στέκεται απέναντι σε εκείνη τη δύσκολη εποχή στον ανθρώπινο πόνο.

Η συμμετοχή του στον ελληνοιταλικό πόλεμο του 1940 ως έφεδρου αξιωματικού τον οδηγεί στο "Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για το χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας", το οποίο θα δημοσιευτεί το 1945.

Μετά από 15 χρόνια σιωπής,  ακολουθεί η ποιητική συλλογή  "Άξιον Εστί" για το οποίο, το 1960,  βραβεύεται με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Ο Ελύτης ταξιδεύει στην Ευρώπη και εγκαθίσταται στο Παρίσι. Οι εικόνες της ταλαιπωρημένης όμως Ελλάδας τον ακολουθούν παντού.

Το 1979 είναι ο δεύτερος Έλληνας ποιητής, μετά το Γιώργο Σεφέρη,  που βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Μπορει να μην υπάρχει δεύτερη ζωή   αλλα ο Ελύτης ειναι απο τους τυχερούς που θα ζουν για πάντα μέσα που τα τραγουδια τζαι τα ποιήματα του..... 

(*) στίχος από το ποίημα "Το παράπονο" που ανήκει στην ποιητική συλλογή "Τα Ρω του Έρωτα".


----------------------------------------------------------------------------------

Ποιοι δεν τραγούδησαν έστω και ψιθυριστά τα ποιήματά του; "Της δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ  και μυρσίνη εσύ δοξαστική"," Ένα το χελιδόνι και η άνοιξη ακριβή", στίχοι που έγιναν τραγούδια στο στόμα του λαού, τραγούδια ψυχικής ανάτασης μέσα από τις ταραχώδεις εποχές που πέρασε η Ελλάδα.

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Λόγω διαχρονικότητας, συμβολισμών αλλά και συναισθήματος, τα πιο πάνω μελοποιημένα ποιήματα είναι τα πολυαγαπημένα μου.  Θεωρώ ότι η ερμηνεία του Γρηγόρη Μπιθικώτση είναι αξεπέραστη........(προσωπική άποψη)


Ένα το Χελιδόνι - Απόδοση στα Γερμανικά

Τραγούδι που μ' έχει σημαδέψει από τα παιδικά μου χρόνια είναι το "Ένα το Χελιδόνι". Μπορείτε να το απολαύσετε τόσο στην Ελληνική, αλλά και στη Γερμανική γλώσσα.  Είναι πασιφανές ότι η ποίηση και τα τραγούδια δεν γνωρίζουν σύνορα, ειδικά όταν πρεσβεύουν πανανθρώπινες αξίες....



----------------------------------------------------------------------------------

Πολλά τα ποιήματα του που μελοποιήθηκαν.  Ένα μικρό δείγμα είναι τα πιο κάτω:




Του μικρού Βοριά [1]



Παράπονο [1]

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί 
Γυναίκα

Πουλιά στα Χίλια Χρώματα

Πήγα να βρω το θαλασσινό τριφύλλι, παρέα με ένα  μαγισσάκι,  στου  έρωτα το αρχιπέλαγος .  Τα όσα η μοίρα μου ΄γραφε  στην άλλη άκρη του ουρανού,  τι να πρωτοθυμηθώ; Μονάχα εσένα,   Μαρίνα, φως του Αυγερινού (για να θυμουνται οι παλιοί τζαι να μαθαίνουν οι νέοι)

Της αγάπης αίματα [1] [2] [3]


Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας

Να κλείσουμε με μια ευχή....οτι τούτη τη φορά η Ελλάδα δεν θα απογοητεύσει τον ποιητή της......δεν θα επιλέξει το "κάνει να πάρει πέτρα, τηνε παρατά", αλλά το "κάνει να τη σκαλίσει, βγάνει θάματα".

 
Όμορφη και Παράξενη Πατρίδα

........kαι ολίγη οπτικοποημένη  ποίηση Το Μονόγραμμα

1.12.11

Ένα τραγούδι και μια ιστορία - Απρίλιος 1916

 Zombie   - The Cranberries

Με την αναφορά που γίνεται στο έτος 1916, γίνεται συσχετισμός του τραγουδιού με την εξέγερση   των Ιρλανδών εναντίων των Άγγλων, που έγινε στις 24 Απριλίου  του 1916.
Ωστόσο το τραγούδι μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι αναφέρεται γενικότερα στη φρίκη του πολέμου και των δεινών που επιφέρει.


Another head hangs lowly, 
child is slowly taken.
And the violence caused such silence;
Who are we mistaken?

But you see, it's not me, it's not my family.
In your head, in your head, they are fighting.
With their tanks and their bombs,and their bombs and their guns, 
in your head, in your head, they are crying.

In your head, in your head, zombie, zombie, zombie - ie - ie
What's in your head, in your head, zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, dou, dou, dou, dou, dou...

Another mother's breakin' heart is taken over.
When the violence causes silence, we must be mistaken.

It's the same old theme since nineteen-sixteen.
In your head, in your head they're still fighting.
With their tanks and their bombs, and their bombs and their guns;
In your head, in your head, they are dying.

In your head, in your head, zombie, zombie, zombie - ie - ie.
What's in your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie - ie - ie - ie,
Oh, oh, oh, Oh, oh, oh, oh, hey, oh, ya, ya-a...

What's in your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie - ie - ie - ie,
Oh, oh, oh, Oh, oh, oh, oh, hey, oh, ya, ya-a...


Η εαρινή εξέγερση (ή εξέγερση του Πάσχα)


James Conolly
Μετά την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μέλη της Ιρλανδικής Δημοκρατικής Αδελφότητας επιδίωκαν να επαναστατήσουν ενεργά ενάντια στους Βρεττανούς. Ο Τζέιμς Κόνολι (James Connolly) ηγέτης της Ιρλανδικής Πολιτοφυλακής  ένωσε τις δυνάμεις του με την Ιρλανδική Δημοκρατική Αδελφότητα, αφού είχαν τον ίδιο στόχο - την  Απελευθέρωση της Ιρλανδίας  από το Βρεττανικό ζυγό.

Η εξέγερση ξεκίνησε στις  24 Απριλίου  του 1916.  Ο Τζέιμς Κόνολι ήταν Διοικητής της Ταξιαρχίας του Δουβλίνου, η οποία είχε τον ουσιαστικότερο ρόλο στην εξέγερση. Έτσι θεωρήθηκε  ντε φάκτο Αρχηγός της εξέγερσης.

Τα μέλη της αδελφότητας κατέλαβαν θέσεις κλειδιά στο Δουβλίνο και απαίτησαν όπως απαλλαχτεί η Ιρλανδία από το Βρεττανικό ζυγό.

Η έξέγερση διάρκεσε έξι ημέρες, αφού  οι Βρετανοί κατάφεραν και επανέκτησαν τον έλεγχο. Στις 30 Απριλίου, οι επαναστάτες  δεν είχαν άλλη επιλογή, παρά μόνο την παράδοση τους στον εχθρό.  Η αποτυχία της επανάστασης οφειλόταν εν μέρει στις αντιφατικές διαταγές από τους ηγέτες του κινήματος αλλά και την έλλειψη λαϊκής υποστήριξης τους.. 

Πολλοί από τους ηγέτες της επανάστασης, ανάμεσα σε αυτούς και  Τζέιμς Κόνολι, οδηγήθηκαν στα κρατητήρια  Kilmaiham όπου και εκτελέστηκαν.
 Garden of Remembrance
O κήπος της ενθύμησης βρίσκεται στο Δουβλίνο και είναι αφιερωμένος στην μνήμη όλων αυτών των ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για την απελευθέρωση της Ιρλανδίας από τους Βρεττανούς.

Το 1976  έγινε διαγωνισμός για να  βρεθεί  ένα ποίημα το οποίο θα   εκφράζει την εκτίμηση και την έμπνευση αυτής της αέναης προσπάθειας για την ελευθερία. Νικητής ήταν ο Liam Mac Uistin, με το πιο κάτω ποίημα: 

"We Saw a Vision"

In the darkness of despair we saw a vision,
We lit the light of hope and it was not extinguished. 
In the desert of discouragement we saw a vision. 
We planted the tree of valour and it blossomed. 
In the winter of bondage we saw a vision. 
We melted the snow of lethargy and the river of resurrection flowed from it. 
We sent our vision aswim like a swan on the river. The vision became a reality. 
Winter became summer. Bondage became freedom and this we left to you as your inheritance. 
O generations of freedom remember us, the generations of the vision.



Dublin Post Οffice
Αυτή η φωτογραφία δεν μπήκε από λάθος..... Κρύβει πίσω της μια παράλληλη ιστορία που οδηγεί στη σύγχρονη εποχή.  Από τις 14 Απριλίου του 1916 καταβάλλεται προσπάθεια για την κατάληψη του Ταχυδρομείου του Δουβλίνου. Παρά την αντίσταση των Βρεττανών, μετά από 5 μέρες μάχης, στις 19 Απριλίου του 1916, κατάφεραν να το καταλάβουν και να τοποθετήσουν τη Διακήρυξη της Δημοκρατίας.

Αυτοί που πολέμησαν τους Βρεττανούς στη συγκεκριμένη μάχη ήταν γνωστοί ως Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός (Irish Republican Army - IRA). Και εδώ αρχίζει ένας νέος κύκλος βίας......


24.11.11

Γυμνό και τέχνη - Spencer Tunick

D.F. Revillagigedo, Mexico - 2009
  • Μέσα από την ανάγκη του για καλλιτεχνική δημιουργία ο άνθρωπος προσπάθησε να απαντήσει στα αιώνια προβλήματα της ζωής, τον έρωτα, το θανατο, την ίδια τη ζωή....
  •  Η λέξη τέχνη προέρχεται από το ρήμα τίκτω = γεννώ, και όπως κάθε δημιουργία είναι στενά συνδεδεμένη με την κοινωνική πραγματικότητα και τις αντιλήψεις κάθε εποχής.
  •  Η παρουσία του γυμνού στην τέχνη δεν είναι τίποτα άλλο από μία περιπέτεια, από μία αποθέωση και παρακμή του σώματος, δηλαδή της ίδιας της ζωής όπως αυτή καθρεπτίζεται μέσα στα ανθρώπινα σύνολα ή τις κοινωνικές ομάδες.
--------------------------------------------------

Παλαιότερα είχα δει κάποια δουλειά  του Spencer Tunick που ασχολείται με τη φωτογράφηση γυμνών ανθρώπων σε δήμόσιες τοποθεσίες.  Ψάχνοντας καλύτερα το θέμα, εξεπλάγηκα με τις φωτογραφίες που είδα (εδώ), αφού κάποιες από αυτές θυμίζουν έστω και λίγο πίνακες ζωγραφικής.

Museum Kunst Palast, Düsseldorf, Germany - 2006
 Peel Park, Salford, England - 2010
Surfers' Beach,  Montauk NY - 2009
Surfers' Beach,  Montauk NY - 2009
Twin Falls, Maui, Hawaii - 2009
 Aletsch Glacier , Switzerland _Greenpeace - 2007
 Aletsch Glacier , Switzerland _Greenpeace - 2007
 Central Terminal,  Buffalo_Albright-Knox Art Gallery - 2004
Spencer Hot Springs, New Mexico_ SITE Santa Fe - 2001

  Cork, Ireland - 2008

Gaasbeek Castle,  Flanders, Belgium - 2001
D.F. _Juarez, Mexico - 2009

21.11.11

Ο γύρος του κόσμου σε 24 ώρες


Οι καλύτερες στιγμές και οι ανεπανάληπτες εμπειρίες, που ο κάθε επισκέπτης μπορεί να έχει, για κάθε ώρα της ημέρας μέσα σε ένα μοναδικό 24ωρο ταξίδι.  - Ακόμα και αν χρειαστείτε τηλεμεταφορά για να το καταφέρετε......
Θέλω  να διακτινιστώ τώρα! (όπως λέει και η drSpock)


 -------------------------------------------------------------------------------


12 τα μεσάνυχτα: Κιλιμάντζαρο, Τανζανία. Είναι η καλύτερη ώρα προκειμένου κάποιος να ξεκινήσει την εξαντλητικη προσπάθεια ανόδου στην κορυφή του, ύψους 5.895 μέτρων, βουνού. Με οποιαδήποτε τύχη θα είστε εκεί με την ανατολή.....





1 το πρωί: Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες. Στον τελευταίο όροφο του Empire State Building. To παρατηρητήριο είναι ανοιχτό έως τις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Αποτελεί το τέλειο σημείο προκειμένου να παρατηρήσει κανείς τη μητρόπολη του κόσμου, την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ.




2 το πρωί: Λωζάνη, Ελβετία. 
Για να ακούσετε την κραυγή του νυχτοφύλακα. Από το 1405 ένας φρουρός του καθεδρικού ναού, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, από τις 10 το βράδυ έως και τις 2 τα χαράματα, κάθε φορά που το ρολόι δείχνει ακριβώς την ώρα, και αφού χτυπήσει η καμπάνα φωνάζει:  "C’est le guet; il a sonné lʼheure" (Αυτό ήταν το ρολόι που σήμανε την ώρα) 


3 το πρωί: Λονδίνο, Αγγλία. Ζήστε την εμπειρία της, ηλικίας 140 ετών, κρεαταγοράς Smithfield Μarket. αυτήν την ώρα η δραστηριότητα των εμπόρων ξεκινάει. Αρχίζουν  και ετοιμάζονται οι πάγκοι προκειμένου να υποδεχτούν νωρίς το πρωί τους πρώτους πελάτες. - Αν και πρέπει κανείς να περιμένει μέχρι 6π.μ. για να ανοίξει  το μπαρ Hope που βρίσκεται κοντά.



4 το πρωί: Τορόντο, Καναδάς. Απολαύστε ένα πρωϊνό, νωρίς το πρωί στου Fran's. Το ατμοσφαιρικό αυτό εστιατόριο σερβίρει αγαπημένα πιάτα, όπως τα βραβευμένα πιάτα με τηγανίτες και παϊδάκια, 24 ώρες την ημέρα από το 1940.





5 το πρωί: Έρημος Ατακάμα, Χιλή. Η κατάλληλη ώρα προκειμένου να επισκεφτείτε τους θερμοπίδακες (Geysers) El Tatio. Αυτοί οι γεωθερμικοί παφλασμοί μεγάλου υψομέτρου είναι πιο θεαματικοί κατά την ανατολή, όταν ο ατμός τους συμπυκνώνεται με τον κρύο αέρα. 




6 το πρωί: Μουμπάι, Ινδία. 
Αναζωογονήστε τους μυς σας σε ένα μάθημα Γιόγκα του Γέλιου στην παραλία Chowpatty, όπου οι ξέγνοιαστοι ντόπιοι μαζεύονται για θεραπευτικά χαχανητά. 






7 το πρωί: Σίδνεϊ, Αυστραλία.
Η ώρα που ξεκινάει τη λειτουργία της η ψαραγορά του Σίδνεϊ, μια από τις διασημότερες στον κόσμο.






8 το πρωί: Πόλη του Μεξικό, Μεξικό.
Προετοιμαστείτε για την λαμπρότητα και τις παρελάσεις που συνοδεύουν την καθημερινή έπαρση της σημαίας στη μεγαλύτερη πλατεία της πρωτεύουσας, τη Zócalo.








9
 το πρωί: Παρίσι, Γαλλία.
Η ώρα που ανοίγει τις πύλες του ένα από τα διασημότερα μουσεία του κόσμου, αυτό του Λούβρου. Εκμεταλλευτείτε ακόμα και το πρώτο λεπτό προκειμένου να περιηγηθείτε στα αξιοθέατά του.







10 το πρωί: Άμπου Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η ώρα που ξεκινάει η ξενάγηση στο τζαμί Sheikh Zayed, ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου. 







11 το πρωί: Αθήνα, Ελλάδα. Αλλαγή φρουρά στους Ευζώνους του άγνωστου Στρατιώτη, στην Πλατεία Συντάγματος. 






12 το μεσημέρι: Σαντιάγκο του Κομποστέλο, Ισπανία. Περπατήστε στον κολοσσιαίο καθεδρικό ναό. Το μαζικό λαϊκό προσκύνημα ξεκινάει το μεσημέρι κάθε φορά.







1 το μεσημέρι: Εδιμβούργο, Σκωτία. Κλείστε τα αφτιά σας γιατί, στις μια ακριβώς, τα κανόνια του κάστρου εκπυρσοκροτούν σε ανάμνηση μάχης που είχε γίνει το 1861. 





2 το μεσημέρι: Jerash, Ιορδανία. Αρχίζει η αναπαράσταση των ρωμαϊκών μονομαχιών στον αρχαίο ιππόδρομο της πόλης.



το μεσημέρι:Κωνσταντινούπολη, Τουρκία. Ώρα για απογευματινό τσάι στο σαλόνι με πιάνο του ξενοδοχείου Four Season.















4 το απόγευμα: Σύνορα Πακιστάν Ινδίας. Το κλείσιμο  των συνόρων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.







5 το απόγευμα: Μέμφις, Ηνωμένες Πολιτείες.  Παρακολουθήστε ένα έθιμο που ισχύει εδώ και 50 τουλάχιστον χρόνια. Στο πολυτελές ξενοδοχείο Peabody Hotel, δέκα πάπιες οδηγούνται από τη μικρή λίμνη του ξενοδοχείου στη φωλιά τους περπατώντας σε κόκκινο χαλί.



6 το απόγευμα: Βόρνεο , Μαλαισία. Είναι η ώρα που χιλιάδες νυχτερίδες αρχίζουν την απογευματινή τους έξοδο στο Εθνικό Πάρκο Gunung Mulu







7 το απόγευμα: Μαρακές, Μαρόκο. Η κεντρική Πλατεία μετατρέπεται σε μια ατμοσφαιρική υπαίθρια αγορά.











8 το βράδυ: Χογκ Κονγκ, Κίνα. Αρχίζει η συμφωνία του Φωτός. Ένα εντυπωσιακό θέαμα με ακτίνες λέιζερ, που ξεκινούν από τις ταράτσες των ουρανοξυστών. 






9 το βράδυ: Mauna Kea, Χαβάη. Από την κορυφή του βουνού Mauna Kea, ύψους 4200 μέτρων, οι ερασιτέχνες αστρονόμοι μπορούν να στήσουν τα τηλεσκόπια τους και να παρατηρούν τον ουρανό. Υπάρχουν και οργανωμένες παρατηρήσεις. 










10 το βράδυ: Μπουένος Άιρες, Αργεντινή.  Απολαύστε τη δύναμη και το πάθος ενός χορού τανγκό στο club Torquato Tasso 







11 το βράδυ: Ρέικιαβικ, Ισλανδία. Αρχίστε τη βόλτα στις δεκάδες παμπ που λειτουργούν στην πόλη. 







Πηγή: 1. Πρωτότυπο κείμενο στο στο Lonely planet
           2. Δημοσιεύτηκε στο Φιλελεύθερο (30 Οκτωβρίου 2011 - Ενότητα Κόσμος)

 -------------------------------------------------------------------------------

Ονειρεμένο ταξίδι. Ξεκινώ για την Αργεντινή.... Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθω Tango!