24.11.11

Γυμνό και τέχνη - Spencer Tunick

D.F. Revillagigedo, Mexico - 2009
  • Μέσα από την ανάγκη του για καλλιτεχνική δημιουργία ο άνθρωπος προσπάθησε να απαντήσει στα αιώνια προβλήματα της ζωής, τον έρωτα, το θανατο, την ίδια τη ζωή....
  •  Η λέξη τέχνη προέρχεται από το ρήμα τίκτω = γεννώ, και όπως κάθε δημιουργία είναι στενά συνδεδεμένη με την κοινωνική πραγματικότητα και τις αντιλήψεις κάθε εποχής.
  •  Η παρουσία του γυμνού στην τέχνη δεν είναι τίποτα άλλο από μία περιπέτεια, από μία αποθέωση και παρακμή του σώματος, δηλαδή της ίδιας της ζωής όπως αυτή καθρεπτίζεται μέσα στα ανθρώπινα σύνολα ή τις κοινωνικές ομάδες.
--------------------------------------------------

Παλαιότερα είχα δει κάποια δουλειά  του Spencer Tunick που ασχολείται με τη φωτογράφηση γυμνών ανθρώπων σε δήμόσιες τοποθεσίες.  Ψάχνοντας καλύτερα το θέμα, εξεπλάγηκα με τις φωτογραφίες που είδα (εδώ), αφού κάποιες από αυτές θυμίζουν έστω και λίγο πίνακες ζωγραφικής.

Museum Kunst Palast, Düsseldorf, Germany - 2006
 Peel Park, Salford, England - 2010
Surfers' Beach,  Montauk NY - 2009
Surfers' Beach,  Montauk NY - 2009
Twin Falls, Maui, Hawaii - 2009
 Aletsch Glacier , Switzerland _Greenpeace - 2007
 Aletsch Glacier , Switzerland _Greenpeace - 2007
 Central Terminal,  Buffalo_Albright-Knox Art Gallery - 2004
Spencer Hot Springs, New Mexico_ SITE Santa Fe - 2001

  Cork, Ireland - 2008

Gaasbeek Castle,  Flanders, Belgium - 2001
D.F. _Juarez, Mexico - 2009

21.11.11

Ο γύρος του κόσμου σε 24 ώρες


Οι καλύτερες στιγμές και οι ανεπανάληπτες εμπειρίες, που ο κάθε επισκέπτης μπορεί να έχει, για κάθε ώρα της ημέρας μέσα σε ένα μοναδικό 24ωρο ταξίδι.  - Ακόμα και αν χρειαστείτε τηλεμεταφορά για να το καταφέρετε......
Θέλω  να διακτινιστώ τώρα! (όπως λέει και η drSpock)


 -------------------------------------------------------------------------------


12 τα μεσάνυχτα: Κιλιμάντζαρο, Τανζανία. Είναι η καλύτερη ώρα προκειμένου κάποιος να ξεκινήσει την εξαντλητικη προσπάθεια ανόδου στην κορυφή του, ύψους 5.895 μέτρων, βουνού. Με οποιαδήποτε τύχη θα είστε εκεί με την ανατολή.....





1 το πρωί: Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες. Στον τελευταίο όροφο του Empire State Building. To παρατηρητήριο είναι ανοιχτό έως τις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Αποτελεί το τέλειο σημείο προκειμένου να παρατηρήσει κανείς τη μητρόπολη του κόσμου, την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ.




2 το πρωί: Λωζάνη, Ελβετία. 
Για να ακούσετε την κραυγή του νυχτοφύλακα. Από το 1405 ένας φρουρός του καθεδρικού ναού, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, από τις 10 το βράδυ έως και τις 2 τα χαράματα, κάθε φορά που το ρολόι δείχνει ακριβώς την ώρα, και αφού χτυπήσει η καμπάνα φωνάζει:  "C’est le guet; il a sonné lʼheure" (Αυτό ήταν το ρολόι που σήμανε την ώρα) 


3 το πρωί: Λονδίνο, Αγγλία. Ζήστε την εμπειρία της, ηλικίας 140 ετών, κρεαταγοράς Smithfield Μarket. αυτήν την ώρα η δραστηριότητα των εμπόρων ξεκινάει. Αρχίζουν  και ετοιμάζονται οι πάγκοι προκειμένου να υποδεχτούν νωρίς το πρωί τους πρώτους πελάτες. - Αν και πρέπει κανείς να περιμένει μέχρι 6π.μ. για να ανοίξει  το μπαρ Hope που βρίσκεται κοντά.



4 το πρωί: Τορόντο, Καναδάς. Απολαύστε ένα πρωϊνό, νωρίς το πρωί στου Fran's. Το ατμοσφαιρικό αυτό εστιατόριο σερβίρει αγαπημένα πιάτα, όπως τα βραβευμένα πιάτα με τηγανίτες και παϊδάκια, 24 ώρες την ημέρα από το 1940.





5 το πρωί: Έρημος Ατακάμα, Χιλή. Η κατάλληλη ώρα προκειμένου να επισκεφτείτε τους θερμοπίδακες (Geysers) El Tatio. Αυτοί οι γεωθερμικοί παφλασμοί μεγάλου υψομέτρου είναι πιο θεαματικοί κατά την ανατολή, όταν ο ατμός τους συμπυκνώνεται με τον κρύο αέρα. 




6 το πρωί: Μουμπάι, Ινδία. 
Αναζωογονήστε τους μυς σας σε ένα μάθημα Γιόγκα του Γέλιου στην παραλία Chowpatty, όπου οι ξέγνοιαστοι ντόπιοι μαζεύονται για θεραπευτικά χαχανητά. 






7 το πρωί: Σίδνεϊ, Αυστραλία.
Η ώρα που ξεκινάει τη λειτουργία της η ψαραγορά του Σίδνεϊ, μια από τις διασημότερες στον κόσμο.






8 το πρωί: Πόλη του Μεξικό, Μεξικό.
Προετοιμαστείτε για την λαμπρότητα και τις παρελάσεις που συνοδεύουν την καθημερινή έπαρση της σημαίας στη μεγαλύτερη πλατεία της πρωτεύουσας, τη Zócalo.








9
 το πρωί: Παρίσι, Γαλλία.
Η ώρα που ανοίγει τις πύλες του ένα από τα διασημότερα μουσεία του κόσμου, αυτό του Λούβρου. Εκμεταλλευτείτε ακόμα και το πρώτο λεπτό προκειμένου να περιηγηθείτε στα αξιοθέατά του.







10 το πρωί: Άμπου Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η ώρα που ξεκινάει η ξενάγηση στο τζαμί Sheikh Zayed, ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου. 







11 το πρωί: Αθήνα, Ελλάδα. Αλλαγή φρουρά στους Ευζώνους του άγνωστου Στρατιώτη, στην Πλατεία Συντάγματος. 






12 το μεσημέρι: Σαντιάγκο του Κομποστέλο, Ισπανία. Περπατήστε στον κολοσσιαίο καθεδρικό ναό. Το μαζικό λαϊκό προσκύνημα ξεκινάει το μεσημέρι κάθε φορά.







1 το μεσημέρι: Εδιμβούργο, Σκωτία. Κλείστε τα αφτιά σας γιατί, στις μια ακριβώς, τα κανόνια του κάστρου εκπυρσοκροτούν σε ανάμνηση μάχης που είχε γίνει το 1861. 





2 το μεσημέρι: Jerash, Ιορδανία. Αρχίζει η αναπαράσταση των ρωμαϊκών μονομαχιών στον αρχαίο ιππόδρομο της πόλης.



το μεσημέρι:Κωνσταντινούπολη, Τουρκία. Ώρα για απογευματινό τσάι στο σαλόνι με πιάνο του ξενοδοχείου Four Season.















4 το απόγευμα: Σύνορα Πακιστάν Ινδίας. Το κλείσιμο  των συνόρων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.







5 το απόγευμα: Μέμφις, Ηνωμένες Πολιτείες.  Παρακολουθήστε ένα έθιμο που ισχύει εδώ και 50 τουλάχιστον χρόνια. Στο πολυτελές ξενοδοχείο Peabody Hotel, δέκα πάπιες οδηγούνται από τη μικρή λίμνη του ξενοδοχείου στη φωλιά τους περπατώντας σε κόκκινο χαλί.



6 το απόγευμα: Βόρνεο , Μαλαισία. Είναι η ώρα που χιλιάδες νυχτερίδες αρχίζουν την απογευματινή τους έξοδο στο Εθνικό Πάρκο Gunung Mulu







7 το απόγευμα: Μαρακές, Μαρόκο. Η κεντρική Πλατεία μετατρέπεται σε μια ατμοσφαιρική υπαίθρια αγορά.











8 το βράδυ: Χογκ Κονγκ, Κίνα. Αρχίζει η συμφωνία του Φωτός. Ένα εντυπωσιακό θέαμα με ακτίνες λέιζερ, που ξεκινούν από τις ταράτσες των ουρανοξυστών. 






9 το βράδυ: Mauna Kea, Χαβάη. Από την κορυφή του βουνού Mauna Kea, ύψους 4200 μέτρων, οι ερασιτέχνες αστρονόμοι μπορούν να στήσουν τα τηλεσκόπια τους και να παρατηρούν τον ουρανό. Υπάρχουν και οργανωμένες παρατηρήσεις. 










10 το βράδυ: Μπουένος Άιρες, Αργεντινή.  Απολαύστε τη δύναμη και το πάθος ενός χορού τανγκό στο club Torquato Tasso 







11 το βράδυ: Ρέικιαβικ, Ισλανδία. Αρχίστε τη βόλτα στις δεκάδες παμπ που λειτουργούν στην πόλη. 







Πηγή: 1. Πρωτότυπο κείμενο στο στο Lonely planet
           2. Δημοσιεύτηκε στο Φιλελεύθερο (30 Οκτωβρίου 2011 - Ενότητα Κόσμος)

 -------------------------------------------------------------------------------

Ονειρεμένο ταξίδι. Ξεκινώ για την Αργεντινή.... Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθω Tango!









17.11.11

Ο Σεφέρης, η αφήγηση και η μελαγχολία που πλανάται στον ορίζοντα




Ο χρόνος με προσπερνάει, κι εγώ ανήμπορος να αντιδράσω. Έρμαιο του χρόνου, δεσμώτης των εκκρεμοτήτων που έπρεπε να γίνουν χθες. Σκέφτομαι ότι δεν μπορείς να τα κυνηγάς όλα. Αναπόφευκτα κάποια πράγματα θα μείνουν πίσω.... οι παράπλευρες απώλειες που λέγαμε. Ναι, μιλάω σε σένα, προσπαθώντας να πειστώ απ' τις σκέψεις μου, να κρατηθώ από κάπου.... Προσπαθώντας να κρατηθώ από τα όνειρα μου. Κουράστηκα...... 
(γραμμένο με  μάτια κλειστά και ορθάνοιχτα παράθυρα)

------------------------------------------------------------------

Μένει νὰ ξαναβροῦμε τὴ ζωή μας, τώρα ποὺ δὲν ἔχουμε πιὰ τίποτα.
Φαντάζομαι, ἐκεῖνος ποὺ θὰ ξαναβρεῖ τὴ ζωή, ἔξω ἀπὸ τόσα χαρτιά,
τόσα συναισθήματα, τόσες διαμάχες καὶ τόσες πολλὲς διδασκαλίες
θὰ εἶναι κάποιος σὰν ἐμᾶς, μόνο λιγάκι πιὸ σκληρὸς στὴ μνήμη...
- Γιῶργος Σεφέρης. Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ «Τετράδιο γυμνασμάτων», ἐκδ. Ἴκαρος, 1993


 Γιῶργος Σεφέρης
Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μας παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται.
Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους. Πρέπει ν᾿ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόμο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγμά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουμε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουμε. Ἂς συλλογιστοῦμε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.
Αποσπάσματα από την ομιλία του Σεφέρη με αφορμή τη βράβευση του με το Νόμπελ λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963.(ολόκληρο το κείμενο εδώ)

------------------------------------------------------------------
  
 Ἀφήγηση

                
Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
Κανεὶς δὲν ξέρει νὰ πεῖ γιατί
Κάποτε νομίζουν πὼς εἶναι οἱ χαμένες ἀγάπες
Σὰν κι αὐτὲς ποὺ μᾶς βασανίζουνε τόσο
Στὴν ἀκροθαλασσιὰ τὸ καλοκαίρι μὲ τὰ γραμμόφωνα

Οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι φροντίζουν τὶς δουλειές τους
Ἀτέλειωτα χαρτιὰ παιδιὰ ποὺ μεγαλώνουν
Γυναῖκες ποὺ γερνοῦνε δύσκολα
Αὐτὸς ἔχει δυὸ μάτια σὰν παπαροῦνες
Σὰν ἀνοιξιάτικες κομμένες παπαροῦνες
Καὶ δυὸ βρυσοῦλες στὶς κόχες τῶν ματιῶν

Πηγαίνει μέσα στοὺς δρόμους ποτὲ δὲν πλαγιάζει
Δρασκελώντας μικρὰ τετράγωνα στὴ ράχη τῆς γῆς
Μηχανὴ μιᾶς ἀπέραντης ὀδύνης
Ποὺ κατάντησε νὰ μὴν ἔχει σημασία

Ἄλλοι τὸν ἄκουσαν νὰ μιλᾶ μοναχὸ καθὼς περνοῦσε
Γιὰ σπασμένους καθρέφτες πρὶν ἀπὸ χρόνια

Γιὰ σπασμένες μορφὲς μέσα στοὺς καθρέφτες
Ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ συναρμολογήσει πιὰ κανεὶς
Ἄλλοι τὸν ἄκουσαν νὰ λέει γιὰ τὸν ὕπνο
Εἰκόνες φρίκης στὸ κατώφλι τοῦ ὕπνου
Τὰ πρόσωπα ἀνυπόφορα ἀπὸ τὴ στοργή

Τὸν συνηθίσαμε εἶναι καλοβαλμένος κι ἥσυχος
Μονάχα ποὺ πηγαίνει κλαίγοντας ὁλοένα
Σὰν τὶς ἰτιὲς στὴν ἀκροποταμιὰ ποὺ βλέπεις ἀπ᾿ τὸ τρένο
Ξυπνώντας ἄσχημα κάποια συννεφιασμένη αὐγὴ

Τὸν συνηθίσαμε δὲν ἀντιπροσωπεύει τίποτα
Σὰν ὅλα τὰ πράγματα ποὺ ἔχετε συνηθίσει
Καὶ σᾶς μιλῶ γι᾿ αὐτὸν γιατὶ δὲ βρίσκω τίποτα
Ποὺ νὰ μὴν τὸ συνηθίσατε
Προσκυνῶ
                              

                                                        Γιώργος Σεφέρης
                                                            Αφήγηση
                                           Ημερολόγιο Καταστρώματος, Α΄





Επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε.: Προς κάθε Χούντα.....

12.11.11

Η Προδοσία της Πουλλούς

Αφορμή για το κείμενο που ακολουθεί, είναι το ποστ της postbabylon .
Το κείμενο δημοσιεύτηκε πριν πολλά χρόνια στο περιοδικό ΣΕΛΙΔΕΣ στη στήλη "Εκτός Απροοόπτου" του δημοσιογράφου Άριστου Μιχαηλίδη, σε συνεργασία με το Γιάγκο Μικελλίδη, το γνωστό ψυχίατρο.
Παρά τα χρόνια που πέρασαν, το κείμενο έχει διαχρονική αξία και παραμένει επίκαιρο στη νήσο Κύπρο.

Η ΠΡΩΤΗ ΧΑΡΑ


Αν πρόκειται να κάνεις μια αναδρομή στο κυπριακό πέος, πρέπει να αρχίσεις από την ώρα της σύλληψης και κυρίως από τον τέταρτο μήνα. Κι αυτό γιατί εκεί γίνεται το πρώτο σχόλιο περί της κυπριακής πουλλούς.
Πάνε στο γυναικολόγο και βλέπει το πέος στην οθόνη του σκάνερ και λέει:


-  Έχει ένα πράμαν τόσο!
- Φαίνεται γιατρέ; ρωτά με αγωνία ο πατέρας και ο γιατρός απαντά:
-   Φαίνεται , φαίνεται εν αρτζιάτος!


Είναι το πρώτο σχόλιο για το νεοκυπριακό πέος και μιλάμε για τα 
σύγχρονα, γιατί αναφερόμαστε στην περίοδο μετά την ανακάλυψη του σκάνιγκ. 

Το δεύτερο σχόλιο γίνεται κατά τη γέννηση, όπου ο γυναικολόγος, αν είναι επαγγελματίας θα κάνει σχόλιο για το πέος του βρέφους. Όσο πιο καλός γυναικολόγος είναι τόσο πιο υπερβολικό σχόλιο θα κάνει, γιατί πρέπει να πει ότι είναι το πιο μεγάλο που είδε! Η λέξη που χρησιμοποιούν είναι "αναγιούμενος".



Οι πρώτες δυσκολίες της πουλλούς, αρχίζουν με τις προσπάθειες για τη χαλιναγώγηση της στο κατούρημα. Πιστεύουν ότι το να κατουράς πάνω σου σημαίνει ότι δεν ελέγχεις την πουλλού σου και αν καταφέρεις να κατουράς μέσα στο αποχωρητήριο πετυχαίνεις την πρώτη καταξίωση της πουλλούς σου.  Μετά είναι η περίοδος που όλοι παρουσιάζουν μια τάση προς το ιατρικό επάγγελμα που και παίζουν το παιχνίδι "ο γιατρός". Ακολουθεί μια περίοδος γαλήνης κατά την οποία δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα για την πουλλού, μέχρι τα δώδεκα σου χρόνια που εμφανίζονται οι τρίχες και η πουλλού αρχίζει να αποκτά μια μορφολογία πέους Αυτή η περίοδος μπορεί να ονομαστεί, η μεταμόρφωση της πουλλούς σε πέος. Κι αυτή είναι η πρώτη χαρά που δίνει μια πουλλού στους γονείς ενός παιδιού και στο ίδιο το παιδί.

Μετά, μπαίνουμε στην άχαρη περίοδο των 14 χρόνων, όπου η πουλλού αρχίζει να γίνεται πρόβλημα., διότι σηκώνεται σε χώρους που δεν ενδείκνυνται, εντελώς ανεξέλεγκτα και δεν ξέρεις πως να τη χαλιναγωγήσεις, δεν ξέρεις τους μηχανισμούς της, και διαπιστώνεις ότι έχεις ένα όργανο που σου προκαλέι αμηχανία. Και φτάνουμε σιγά-σιγά στην εποχή που ξαφνικά γίνεσαι μάστρος εκείνου του πράγματος που έχεις μέσα στα πόδια σου και περνά μια περίοδος κατά μόνας απολαύσεων. 

Έργο του Νταλί με τίτλο "Ο αυνανιστής".
Καθένας κρύβεται κάτω από τα σεντόνια και αφήνει τη φαντασία του αχαλίνωτη και απολαμβάνει μιαν ηδονή, η οποία είναι χωρίς έξοδα, δεν θίγει κανέναν, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς ευθύνες, είναι μια ανεξάρτητη περίοδος του πέους.Περιττό να πούμε ότι η μαλακία είναι φυσιολογικότατη και αποτελεί την εισαγωγή στη συνουσία.
Δηλαδή κάποιοι που δεν μαλακίστηκαν τότε που έπρεπε, παραμένουν μαλάκες.


Μετά έχουμε την πρώτη σεξουαλική εμπειρία που είναι πάντα τραγική και έρχεται μετά από εκείνη τη μεγάλη περίοδο της κατά μόνας απασχόλησης. Πλέον δεν το κάνεις για να ευχαριστήσεις τον εαυτό σου μόνον αλλά και κάποιον άλλο και αυτή η προδοσία μετατρέπεται σε άγχος. Περνά πάλι μια περίοδος όπου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καταξιώνεσαι. Εδώ πάλι πρέπει ν' αναφερθούμε στους γονείς οι οποίοι όταν μάθουν ότι ο γιος τους έχει φιλενάδα και τα κατάφερε, αφενός νιώθουν λίγο άβολα αλλά κατά βάθος χαίρονται που ο γιος τους βγήκε σοϊλής.


Μετά μπαίνει στην περίοδο του ξεπουλήματος του οργάνου που ανακάλυψε ότι διαθέτει και ότι δουλεύει. Γιατί θεωρεί ότι πρόκειται πλέον για ένα πλεονέκτημα, ένα λάβαρο, το οποίο πρέπει να εκμεταλλευτεί. Η εκμετάλλευση γίνεται με δυο τρόπους:
1. Γίνεται θύτης και γαμά χωρίς να πληρώνει ούτε κοινωνικά ούτε ηθικά
2. Αν είναι δυνατό προσπαθεί να βγάλει και κάτι από αυτή την υπόθεση., Δηλαδή κάποιο σπίτι, κάποια δουλειά, κανένα πεθερό σε καλή θέση να τον βολέψει κι αυτόν....


Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ
Στα 30 του  είναι ένας καλός Κυπραίος, έχει αποκατασταθεί σε μια καλή οικογένεια, τα μέσα βοήθησαν να βρει μια καλή δουλειά, σεξουαλικά νιώθει δυνατός, οπότε αρχίζει και ξενογαμεί. Συνήθως οι Κυπραίοι αρχίζουν να ξενογαμούν στα 26, 27 και στα 35 τους. Είναι η περίοδος που τον εδοκιμάσαν και θέλουν να τον προβάρουν και κάπου αλλού. Δηλαδή είναι τόσο περήφανοι γι' αυτόν, που νιώθουν ότι πρέπει να τον προβάλουν.

Τα στοιχεία της επιτυχίας ενός Κυπραίου είναι να έχει μια γυναίκα, μια καλή θέση, ένα αυτοκίνητο B.M.W., και καύκαν απαραιτήτως. Ακόμα καλύτερα αν είναι 22 χρόνων, Ρουμάνα αρτίστα και σπιτωμένη. Περνά έτσι κάποια χρόνια ανάμεσα στα επιτυχημένα και καταξιωμένα πέη, μέχρι τα 45. Εκεί αρχίζει το άγχος και η αγωνία. Το μεγαλύτερο ρεζίλι που μπορεί να νιώσει Κυπραίος είναι να πάει με γυναίκα και να μη  του σηκωθεί. Δηλαδή να τον προδόσει το πέος του.
Κανονικά αυτή η αγωνία πρέπει να έρχεται στα 60, αλλά στην Κύπρο έρχεται από τα 45 ή και από τα 40 ακόμα.

Είναι κι αυτό μια απόδειξη ότι η Κύπρος σεξουαλικά δεν στέκει καλά. Διότι στα 40-45 ο άντρας πρέπει να είναι ο καλύτερος εραστής, αλλά τους Κυπραίους στα 40 τους πιάνει ο φόβος. Πρόκειται για ένα φόβο που δεν σε εγκαταλείπει ποτέ. Να κατεβάσεις το παντελόνι και να μην σου σηκωθεί είναι σαν να σε φτύνουν, είσαι ο τελευταίος. Ανεξαρτήτως σε ποιο ημικρατικό συμβούλιο είσαι διορισμένος ας πούμε, το να μην σου σηκωθεί, είσαι ένα μηδενικό.


Απο τα 50-55 η ζωή σου περιστρέφεται συνέχεια γύρω από αυτήν την αμφιβολία. Σιγά-σιγά αρχίζει η παρακμή του πέους και η εξαφάνιση του. Στα 75 ασχολείσαι πλέον με τη φιλοσοφία. Είναι η μόνη ηλικία που δεν ντρέπεσαι που έχεις πέος γιατί θεωρείς φυσικό να μην σου σηκώνεται.

ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ
Όλη αυτή η διαδικασία που περνά ένας από την κοιλιά της μάνας του μέχρι τα γεράματα, τον γεμίζει άγχος και όλ' αυτά τα σεξουαλικά προβλήματα που εμφανίζονται είναι αποτέλεσμα αυτού του άγχους.
Είναι τόσο πολύπλοκο ζήτημα και έχει τόσες συνισταμένες , συναισθηματικές, θρησκευτικές, πατριωτικές, κοινωνικές, που κανένας δεν μπορεί να πει ότι είναι τόσο μάστρος κι έχει τόση αυτοπεποίθηση για το πέος του. Όλοι έχουμε κόμπλεξ. Δεν υπάρχει άντρας που θα του πει γυναίκα ότι ο άλλος ήταν καλύτερος στο κρεβάτι και να μην συγχιστεί. Διότι, ούτως ή άλλως, δεν ξέρουμε πως το χρησιμοποιεί, πόσο μεγάλος είναι...

Γι' αυτό εξάλλου σε κάθε παρέα όταν ανοίξει συζήτηση για το πέος το ενδιαφέρον είναι τεράστιο. Γιατί όλοι έχουν περιέργεια για το δικό τους πέος και συζητούν δήθεν αδιάφορα, με την ελπιδα όμως ότι θα μάθουν περισσότερα. Υπάρχει ένας μύθος, ένας μυστικισμός και φυσικά άγνοια που κάνουν αυτά τα ζητήματα να προσελκύουν το ενδιαφέρον.....
Το κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στις ΣΕΛΙΔΕΣ.