9.12.12

Ο γέρος και το καθαριστήριο - Ιστορίες του δρόμου

20/11/2012





Επήα κάτω στην παλιά Λευκωσία. Έπρεπε να επιθεωρήσω   κάτι έργα στο δρόμο τζαι ορισμένες οικοδομές. Κάποια στιγμή έφτασα περπατητός σε ένα σημείο του δρόμου που ήταν να γίνει πλακόστρωτος. Ένας εκσκαφέας έφκαλλε το κανάλι για να μπουν οι σωλήνες της ΑΗΚ τζαι θκυο εργάτες επεριφράσσαν το χώρο δίπλα που τα πεζοδρόμια για να μπορούν να περπατούν νάκκον πιο άνετα καταστηματάρχες τζαι το κοινό.

Εσιερέτησα τους ανθρώπους τζαι επήα παρακάτω για να βρω τον επιστάτη. Έκαμα τη δουλειά μου με τον επιστάτη τζαι εξεκίνησα να πάω σε άλλη οικοδομή. Κοντά στην Παλαιών Πατρών Γερμανού είδα ένα συμπαθητικό γερούι να στέκει δίπλα που έναν εργάτη.


- Ίντα που κάμνεις μάστρε; λαλώ του.
- Λαλούμε καλά γιε μου. Έτο εφκήκα λλίον έξω που το καθαριστήριο για να μου δώκει νάκκον ο ήλιος.

Τζαι άρκεψεν να μου εξηγά ότι το χειμώνα, μετά το μεσημέρι ο ήλιος δεν ημπαίνει στο καθαριστήριο τζαι εν κρυάδα. Έτσι κατά διαστήματα φκαίνει έξω στο δρόμο για να του φακκά λλίον ο ήλιος. Έτο λαλεί μου, που εννα τελιώσουν οι δουλειές δαμέ, εννα φκάλλω τζαι την καρεκλού μου έξω να κάθουμαι στο πεζοδρόμιο.

- Πως παν οι δουλειές; λαλώ του.
- Παλιά είχαμε πολλή δουλειά, έρκουνταν τζαι τακτικά τζαι εγεμώναν μας πετρέλαιο. Τωρά εν έχουμε πελάτες,  τζαι ούτε πετρέλαιο βάλλουμε.

Συνεχίζει να μου μιλά.....

Ξέρεις....Είμαι συνταξιούχος εγώ τζαι η γυναίκα μου.  Τόσα χρόνια εδουλέφκαμε δαμέ τζαι ξέρουμε τον κόσμο γυρώ στη γειτονιά. Για να καταλάβεις τζαμέ που εν το σπίτι μου εν ηξέρω σχεδόν κανένα. Μια ζωή έρκουμουν δακάτω δουλειά τζαι επέστρεφα αργά στο σπίτι. Που να βρεθεί χρόνος να γνωριστώ με γείτονες.....

Στο καθαριστήριο δεν  έρκουμαι για τη δουλειά, αλλά για τους φίλους που έκαμα δαμέ στην περιοχή. Η Ζωή μου ούλλη εν δακάτω......

 Ευχήθηκα του να παν ούλλα καλά με τη δουλειά τζαι εσηκώστηκα να φύω.

Γυρίζει τζαι λαλεί μου με τζείντη σοφία που μόνο ένας γέρος έσιει:

"Γιε μου εμείς εσκολάσαμε πιον, είμαστε συνταξιούχοι. Ό,τι εκάμαμεν εκάμαμεν. Εν  κρίμα οι νέοι που εν ιβρίσκουν δουλειές τζαι μεινίσκουν άνεργοι."


30.10.12

Τάσος Λειβαδίτης, ο ποιητής

«Ζήσαμε πάντοτε αλλού
και μόνο όταν κάποιος μας αγαπήσει, ερχόμαστε για λίγο
κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί».

--------------------------------------



Σαν σήμερα, το 1988 πέθανε ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης. Δυστυχώς τον (ανα)γνώρισα αργά......

--------------------------------------

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος



Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις
πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη :Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.


27.10.12

Η τοπογραφία του τρόμου

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του φίλτατου Πιγκουίνου. Ένα εξαιρετικό κείμενο.... Με την ανάγνωση του, είμαι σίγουρος ότι μια γροθιά στο στομάχι θα τη νιώσετε. 

Η τοπογραφία του τρόμου του Πιγκουίνου

---------------------------------------------


Το ότι εβδομηντατόσα χρόνια μετά, πρέπει να εξηγήσεις εξ αρχής τι σημαίνει φασισμός, δεν το λες και μεγάλη πρόοδο. Ένα μίγμα αμορφωσιάς, απόγνωσης και καφρίλας έχει καθηλώσει ένα αδικαιολόγητα ευμεγέθες κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας στην ευκολία των παράλογων επιχειρημάτων. Των βολικών γενικεύσεων. Των ασυνείδητων επιλογών.

Μεθαύριο είναι 28η Οκτωβρίου και λέω να σε πάω μία βόλτα. Έρχεσαι;



Στο κέντρο του Βερολίνου, υπάρχει μία μεγάλη έκταση που μετά το τέλος του πολέμου, παρέμεινε γιαπί. Βλέπεις, σε ετούτο το σημείο υψώνονταν κάποτες τα κτήρια της Γκεστάπο και των Ες Ες. Ακριβώς εδώ βρισκόταν το διοικητικό κέντρο του Χίτλερ και των συνεργατών του. Οι βομβαρδισμοί των συμμάχων ισοπέδωσαν το μέρος, που εν συνεχεία υπάχθηκε στο Δυτικό Βερολίνο και σχεδόν γιαπί παραμένει μέχρι τις μέρες μας.



Σα να μην του έφθαναν οι ήδη βεβαρυμένες ιστορικές του φορτίσεις, μερικά χρόνια αργότερα, πέρασε από δίπλα του και το τείχος, που έχτισαν οι Σοβιετικοί για να περιφράξουν τον παραλογισμό τους. Πίσω από το τείχος, παραμένουν θλιμμένα κάποια από τα κτήρια του ανατολικού ολοκληρωτισμού, σε μία πόλη με πολλαπλές ταυτότητες και σύνθετα ιστορικά συμπλέγματα.


Περπατώντας εντός της έκτασης και κατά μήκος του τείχους (που σε αυτό του το τμήμα, έχει παραμείνει σχεδόν ανέπαφο, ως ιστορικό τεκμήριο μνήμης και αναστοχασμού), συναντάς κάτω από ειδικές μεταλλικές κατασκευές, τα υπόγεια των κυβερνητικών κτηρίων των Ναζί.


Καλωσήρθατε στην "τοπογραφία του τρόμου". Πιαστείτε όλοι από το χέρι και ας κάμουμε μία σύντομη αναδρομή στην αδυσώπητη και αναπόδραστη αλήθεια της φασιστικής βίας.


Στο μέσον της έκτασης, οι Γερμανοί έχουν φτιάξει πολύ προσφάτως ένα λιτό μουσείο από μέταλλο και γυαλί, για να στεγάσουν το δύσκολο και ενοχικό θέμα του Ναζισμού. Μέσα από μία σειρά φωτογραφικών ντοκουμέντων και σύντομων κειμένων, επιστρέφουν σε μία από τις πλέον καταίσχυντες στιγμές της πανανθρώπινης ιστορίας: την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και την πραγμάτωση της φασιστικής ιδεολογίας.


Την ιστορία την ξεύρεις καλά. Όλα ξεκίνησαν μέσα στο χάος και την οικονομική δυσπραγία που επέβαλαν οι δυτικοί στην ηττημένη Γερμανία μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η υψηλή ανεργία, η ανέχεια και η απόγνωση των λαϊκών τάξεων αποτέλεσε το πρόσφορο έδαφος για την ανάδειξη του Χίτλερ και την ευρεία υποστήριξη των επιχειρημάτων του: μειονότητες όπως οι Εβραίοι μάς κατατρώνε τον πλούτο, η ανωτερότητα της φυλής μας αποδεικνύεται από τη λαμπρή ιστορία μας, όλοι οι υπόλοιποι λαοί είναι φυλετικά κατώτεροι και άρα θα πρέπει να παταχθούν, οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι και αναποτελεσματικοί, η βία κατά πάντων είναι δικαιολογημένη όταν ενδύεται το μανδύα του εθνικού συμφέροντος, χρησιμοποιούμε τη δημοκρατία για να επιβάλουμε τον ολοκληρωτισμό.



Και κάπως έτσι ξεκίνησαν τα πρώτα ξεσπάσματα βίας. Κατά των "προφανών" εχθρών του λαού: των ξένων. Στην πάνω φωτογραφία, δεν σου κάμει τόσο εντύπωση το πλήθος των όσων συγκεντρώθηκαν για να χαζέψουν το σπάσιμο και την καταστροφή ενός εβραϊκού μαγαζιού. Σου κάμουν μεγαλύτερη εντύπωση, οι χαρούμενες, γελαστές φάτσες των ανθρώπων που γύρισαν να κοιτάξουν το φωτογραφικό φακό, ενόσω εκτυλισσόταν δίπλα τους μία πράξη απροκάλυπτης βίας.


Το ίδιο και στις επόμενες φωτογραφίες. Οι Ναζιστές έχουν καταλάβει την εξουσία και προχωρούν σε εκδιώξεις ή συλλήψεις Εβραίων και κατασχέσεις περιουσιών. Πίσω από το σκοινί, το φιλοθεάμων πλήθος παρακολουθεί και δεν λείπουν τα χαμόγελα.


Ντυμένες με τα καλά τους παλτουδάκια και τα καπέλα τους, οι Εβραίες εγκαταλείπουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους, χωρίς να καλογνωρίζουν τι σχέδια έχει στο νοσηρό μυαλό του το νέο καθεστώς, για την περίπτωσή τους. Αστές της εποχής, αξιοπρεπείς στην εμφάνιση και σίγουρα θορυβημένες, έχουν βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο μίας λαϊκής αρένας που στήθηκε για να τις δει να εξευτελίζονται.


Ηλικιωμένες κυρίες εν σειρά οδηγούνται στο άγνωστο. Εξιλαστήρια θύματα ενός λαού που διψάει για αίμα και αντεκδίκηση.


Οι Ναζί προχωρούν σε παραδειγματικές κατασχέσεις και συστηματικούς εκφοβισμούς. Πρόσεξε και πάλι το πλήθος που παρακολουθεί.



Με τα χαρτιά τους στο χέρι, σε μεγάλες ουρές, περιμένουν να ιδούν τι θα απογίνουν. Βλέπεις στα πρόσωπά τους την κούραση, κάποιο φόβο, ίσως και περιέργεια. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί που θα οδηγήσει το τρενάκι του φασισμού. Ξεκινάει έτσι απλά: από μερικές προσαγωγές, μερικές μικρές νίκες που ικανοποιούν και ανακουφίζουν το λαϊκό αίσθημα. Εν συνεχεία, κλιμακώνει τις δράσεις του, ξεδιπλώνει τα πλοκάμια του και στραγγαλίζει τις ελευθερίες. Στο τέλος, κατατρώγει τα σωθικά όλων όσων έρχονται σε επαφή μαζί του και διασπείρει το μίσος και τον τρόμο. Καταλήγει πάντοτε στην καταστροφή. Έτσι ακριβώς. Και τόσο προβλέψιμα.


Δες προσεκτικά τους ανθρώπους που κάθονται και περιμένουν με την καρτέλα περασμένη στο στήθος τους. Κοίταξέ τους πολύ προσεκτικά. Και ύστερα δες αυτό το παιδί.

Είναι μέρος μίας μεγαλύτερης φωτογραφίας που έχει ως θέμα την εκκένωση μίας συνοικίας Εβραίων. Αλλά έκαμα ζουμ. Και στάθηκα στο βλέμμα του και στην ανάταση των χεριών του. Από πίσω το όπλο του γερμανού στρατιώτη και μπροστά το παιδί. Αυτός είναι ο φασισμός και δεν έχει κανείς ούτε ένα ελαφρυντικό.

Έπειτα εστίασα σε αυτό το ειρωνικό χαμόγελο. Του στρατιώτη που παρακολουθεί με προφανή ικανοποίηση, τον εξευτελισμό ενός ανθρώπου.


Το επόμενο στάδιο είναι η διαπόμπευση. Των όσων δεν εκπληρώνουν τα κριτήρια. Όσων δεν ταιριάζουν στο προκρούστειο κρεβάτι του φαντασιακού ιδεότυπου.


Και η περιφορά τους μπροστά από τα αδηφάγο και αποκτηνωμένο πλήθος. Που συγκαλύπτει την ατομική του ευθύνη μέσα στο συλλογικό ασυνείδητο.



Σφίχτηκε η καρδιά μου, ένιωσα αηδία. Διέκοψα για λίγο την ανάγνωση των φωτογραφιών και κατέφυγα στο εσωτερικό αίθριο του μουσείου για να πάρω μία ανάσα.


Κοίταξα κάτω τα βότσαλα. Ψιλόβρεχε έξω, έχουν αρχίσει και τα κρύα. Υγρές και γκρίζες οι πέτρες δεν αφήνουν να φυτρώσει τίποτα σε ετούτο εδώ το μέρος.



Επέστρεψα στην έκθεση. Χάζεψα μερικές φωτογραφίες με στελέχη της Γκεστάπο να ποζάρουν γελαστά στη γερμανική ύπαιθρο. Διάβασα με προσοχή τις λεζάντες, τα ονόματα, τα κατορθώματα του καθενός. Άλλος κατέκαψε ανθρώπους, άλλος οδήγησε εκατοντάδες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλος συμμετείχε σε δολοφονικές επιθέσεις κατά αμάχων.


Αναρωτήθηκα πώς έφθασαν σε αυτές τις θέσεις όλοι αυτοί. Κάποιος τους ψήφισε κάποιος τους ανέδειξε, κάποιος παρέλειψε να τους εγκαλέσει όταν άρχιζαν να εκφράζουν δημοσίως τον παραληρηματικό λόγο τους.

Ύστερα μελέτησα την ενότητα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όχι, δεν υπάρχει κάτι που δεν ήξευρα ή που δεν φανταζόμουν. Έχω άλλωστε επισκεφθεί το Νταχάου (το σχετικό ποστ, εδώ) και ποτέ δεν θα το ξεχάσω όσο ζω. Εντούτοις, κάθε φορά, τη νιώθω τη γροθιά στο στομάχι.


Ο πατέρας μου που τον έχει ζήσει τον πόλεμο, μου έχει πει ότι κατά τη διάρκεια της κατοχής δεν είχαν ιδέα περί στρατοπέδων συγκέντρωσης. Δεν ήξευραν ούτε που οδηγούνταν όλοι όσοι συλλαμβάνονταν, ούτε βεβαίως γνώριζαν περί των φρικαλέων πειραμάτων, των βασανιστηρίων και των φούρνων. Όταν τελείωσε ο πόλεμος και γύρισαν γιομάτοι αγωνία οι όσοι επέζησαν από το Άουσβιτς και το Νταχάου, τότε μόνο αντιλήφθηκε ο κόσμος το μέγεθος του εγκλήματος. Τησυμφορά που προκάλεσε το μίσος.


Αυτός ο χάρτης δείχνει από που μεταφέρονταν συλληφθέντες προς το Άουσβιτς. Ναι, και από την Ελλάδα. Από τη Θεσσαλονίκη, τη Ρόδο, την Αθήνα, την Κέρκυρα και τα Γιάννενα.


Στην Ελλάδα, αφιερώνεται και μία πολύ ενδιαφέρουσα ενότητα. Που περιλαμβάνει φωτογραφίες από τις θηριωδίες στα ελληνικά χωριά, από την πείνα κατά τη διάρκεια της κατοχής και από τον ηρωικό -ναι, ηρωικό- τρόπο που απέκρουσε η χώρα μας το φασισμό.


Ένας ολόκληρος τοίχος καλύπτεται με καρτέλες των εργαζόμενων στα Ες Ες και τη Γκεστάπο. Πολύχρωμες χαρτονένιες καρτέλες. Θα μπορούσε να είναι και ένα εικαστικό αποτέλεσμα, μία σύνθεση ενός μοντέρνου καλλιτέχνη. Αλλά είναι απλώς τα φαντάσματα που στοιχειώνουν ετούτο εδώ το μέρος.


Δυο-τρία πράγματα θέλω να σου δείξω ακόμη και θα σε αφήσω. Το πρώτο είναι αυτές οι φυσιογνωμίες. Είναι γυναίκες δεσμοφύλακες και νοσοκόμες που υπηρέτησαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Παρατήρησε τη σκληρότητα και την απανθρωπιά στα βλέμματά τους. Από ένα σημείο και μετά, εάν αφήσεις να σε καταλάβει το μίσος, η όποια ηθική σου υπόσταση ακυρώνεται. Ένα κτήνος γίνεσαι.



Επίσης να σου δείξω αυτή τη φωτογραφία από τις δίκες που ακολούθησαν μετά το τέλος του πολέμου. Οι θαρραλέοι παλικαράδες κρύβουν τώρα τα πρόσωπά τους από το φωτογραφικό φακό. Αλλά δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς καταλαβαίνεις για τι ανθρωπάρια πρόκειται.



Και κάτι ακόμα που θα βρεις πολύ ενδιαφέρον. Σε αυτό το πλήθος όλοι χαιρετούν ναζιστικά.




Όλοι εκτός από έναν.



Και ίσως αυτός ο ένας, να σώζει κάπως τα προσχήματα για τους Γερμανούς που δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν συνειδησιακά αυτή τη δυσβάσταχτη ιστορική ενοχή. Άλλοι είναι σε φάση άρνησης, άλλοι σε φάση αδιαφορίας, άλλοι ειλικρινώς ντρέπονται για τους μπαμπάδες ή τους παππούδες τους που συμμετείχαν σε αυτό το έγκλημα.




Για το τέλος, σου άφησα ετούτη τη φωτογραφία. Ένα ζευγάρι σε μία τρυφερή, ανθρώπινη στιγμή. Από πάνω του, τα σημαιάκια με τον αγκυλωτό σταυρό. Θα σου την αφήσω ασχολίαστη.


Ο βαρύς φθινοπωρινός ουρανός σκέπασε με θλίψη την πόλη. Βγήκα από το μουσείο συντετριμμένος. Αλλά εξαιρετικά σίγουρος. Ότι η ιστορική μνήμη είναι βαρύ καθήκον των λαών. Και ότι η υπευθυνότητα, η λογική και η ευθυκρισία δεν είναι καθόλου δεδομένες. Δυστυχώς, καθόλου δεδομένες.

Εάν είναι να υψώσεις στο μπαλκόνι σου τη σημαία μεθαύριο, ας ξεύρεις τουλάχιστον γιατί το κάμεις. Και ας το κάμεις για τους σωστούς λόγους.


Πηγή

13.10.12

Ο Δον HeatJoτης και οι 7 Ανεμόμυλοι

Λοιπόν. Μια ζωή καθυστερημένος αργοπορημένος. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.... Ας αρχίσει το παραμύθιασμα. Μια φορά κι ένα καιρό υπήρχε ένας Δον HeatJoτης που υποσχέθηκε στη συμπλόγκερ Κοκόνα  Κολόνα να συμμετάσχει στο παιχνίδι που τον κάλεσε.



Που λέτε, η Κολόνα, έπαιξε το παιχνίδι τζαι εδώρησε μου τζείντο βραβείο που θωρείς πουπάνω.

Θα πρέπει να μοιραστώ 7 τυχαίες πληροφορίες μαζί σας...

1. Στις συναντήσεις με άλλους ή σε ραντεβού,  συνήθως φτάνω με μισή ώρα καθυστέρηση. (Τούτον εμεταδόθηκε τζαι στες αναρτήσεις μου.)

2. Είμαι νάκκον νευρικόπελλος. Κάποιες φορές μπορεί να σπάσω τζαι πράματα.

3. Εν μπορώ με τίποτε να θωρώ πιάτα τζαι ποτήρκα, άπλυτα μες το νεροχύτη (ειδικά στη δουλειά). Φακκά μου κέντρο.

4. Έχω ένα περβολούϊν τζαι σκοτώνουμαι ποσκολιούμαι συνήθως τα Σαββατοκύριακα με τον τζύρη μου. Όι να το χουμιστώ αλλά εγίνηκα ειδικός στα κλαδέματα.

5. Μέχρι τα 24 μου, έτρεχα ξωπίσω τους  γάτους που  περνούσαν  από το σπίτι μου  και τους κλωτσούσα.

6. Θκιαολίζουμαι όταν χρειάζεται να διαβάσω κείμενο γραμμένο στα greeglish γιατί τα μισά καταλάβω, τζαι τα άλλα μισά τα υποψιάζομαι. Α! Έχω τζαι ένα θέμα (ιδιοτροπία) με την ορθογραφία.

7. Αρέσκει μου το φαΐν τζαι η καλή παρέα. Ειδικά με καλή παρέα, πάω τζαι στην κόλαση.



Υποχρεώσεις του βραβείου:
Α. Να αναφέρω τον μπλογκερ που μου το χάρισε (check)
Β. Να αναφέρω 7 τυχαία πράγματα για τον εαυτό μου (Check)
Γ. Να χαρίσω το βραβείο σε 10 μπλογκερς (Βαρκούμαι)


Έχεις όρεξη και για άλλα; Θκιάβασε πιο κάτω:
1.  7 things..
2.  Το Δέκα το καλό!

2.10.12

Kabang - Ένας σκύλος, Ήρωας


Από την εφημερίδα Πολίτης (http://www.politisnews.eu), το πιο κάτω άρθρο. Επειδή είναι συγκινητικό (όσοι δεν το είδαν σε twitter, fb) είπα να το μοιραστώ κι εδώ. Το αυθεντικό άρθρο εδώ στο : http://tinyurl.com/9lon7e3

---------------------------------------------------------------


Η ιστορία της Kabang από τις Φιλιππίνες συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στις πολλές που έχουμε κατά καιρούς διαβάσει για ηρωικούς σκύλους αλλά και για όσους θυσιάστηκαν για να σώσουν τα αφεντικά τους. Το ηρωικό κατόρθωμά της, η αυτοθυσία της αλλά και οι μετέπειτα τραγικές δυσκολίες της ζωης της έχουν αγγίξει -χωρίς αμφιβολία- τις καρδιές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.



Το ημίαιμο θηλυκό, το οποίο μοιάζει αρκετά με γερμανικό ποιμενικό, έγινε εθνικός ήρωας της χώρας πριν από μερικούς μήνες, όταν έτρεξε με αυτοθυσία επάνω σε μια μοτοσικλέτα που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο δρόμο προκειμένου να σώσει δυο μικρά κορίτσια που διέσχιζαν το δρόμο στην πόλη Ζαμποάνγκα. Ο σκύλος γλίτωσε την κόρη και την ανιψιά του ιδιοκτήτη του αλλά θυσίασε το ρύγχος και την άνω γνάθο του, που μπλέχτηκε στις ακτίνες της μοτοσικλέτας και αποσπάστηκε από το υπόλοιπο πρόσωπο.





Η τρομακτική πληγή έμεινε για να θυμίζει την αυτοθυσία της Kabang, που παραμένει τρυφερή και πιστή, κυριολεκτικά με το μισό της πρόσωπο. «Είναι απορίας άξιον ότι  η Kabang επέζησε», λένε οι κτηνίατροι, «αλλά ο φρικιαστικός τραυματισμός της θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή της από την ανάπτυξη κάποιας μόλυνσης». Μια διεθνής εκστρατεία δωρεών, για να συγκεντρωθούν χρήματα για την αποκατάσταση της Kabang αλλά και το μεγάλο ενδιαφέρον μιας ομάδας κτηνιάτρων από την Καλιφόρνια δίνουν μια νέα ελπίδα ζωής στον σκύλο.






Οι χειρουργοί σχεδιάζουν να εκτελέσουν μια λεπτή επανορθωτική χειρουργική μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, προκειμένου να αποκαταστήσουν την εμφάνιση της Kabang αλλά και να της προσφέρουν μια αξιοπρεπή ζωή στο μέλλον. Ο Anton Lim, ο τοπικός κτηνίατρος, είπε ότι η Kabang αμέσως μετά το ατύχημα κατάφερε να απεγκλωβιστεί από τις ακτίνες της μοτοσικλέτας, φεύγοντας μακριά στα χωράφια, πιθανώς για να πεθάνει μόνο της.






«Δύο εβδομάδες αργότερα εμφανίστηκε δημιουργώντας μεγάλη συγκίνηση στην οικογένειά του. Σκεφτήκαμε την ευθανασία αλλά επειδή ο σκύλος δεν έδειχνε να πονάει ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε», λέει ο Anton. Από εκεί και πέρα ο σκύλος συνέχισε να έχει μια κατά τα άλλα φυσιολογική ζωή, ενώ έγινε ο «εθνικός ήρωας» της πόλης. Πρόσφατα, μάλιστα, απέκτησε έξι κουτάβια, αναμένοντας τη σωτήρια επέμβαση που θα της διευκολύνει τη ζωή. «Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε γι’αυτήν. Εκείνη έκανε τόσα πολλά… χωρίς ανταλλάγματα», αναφέρει η οικογένεια Bunggal στον Τύπο.











1.8.12

Σίκρετ Πίκος Απίκος - Κωδικός Πεκάτσα

Το  λοιπόν. Έπιασε μεν που κοντά η φίλη Πρασινάδα τζαι έπεισε με να συμμετάσχω στον μπλογκοπαίχνιδο του Σίκρετ Πίκος Απίκος. Στην αρκή έκαμνα λλία κούτζια, αλλά στο τέλος επείστηκα (εννα μου πείτε, εν μπορούσα να κάμω τζαι διαφορετικά; :Ρ )


Καρτερώ την κλήρωση, τζαι μαθαίνω ότι πέφτει μου ο pekatsas.
Οκ, λαλώ δκιεβάζω τον, λλίο πολλά εννα έβρω τζαι κάτι να τον ρωτήσω. Φυσικά, ο μίστερ πεκάτσας, εν γραφεί για τα "πολύ" προσωπικά του στο μπλογκ τζαι σε γενικές γραμμές  διακωμωδεί διάφορες καταστάσεις.
Αμαρτία, ξιμολοημένη εν τον εθκιέβαζα που την αρχή, αφού έσιει ένα χρόνο περίπου που γράφει.  Έτυχε να μάθω που την ανιψιά μου για το μπλογκ του, αφού τζείντες μέρες έγινε παγκύπριο Χιτ η ανάρτηση "Η Πεκάτσα ενημερώνει τον Πρόεδρο...". (Heat: ακόμα δκιαβάζω το τζαι φύρνουμαι με τον τρόπο που το έγραψες)

Ξεκινούμε λοιπόν με τις ερωταπαντήσεις.

-----------------------------------------------------------------------------



1. Η πρώτη σου φορά.... Ήταν από ανάγκη ή από έμπνευση; (Για το γράψιμο στο μπλογκ εννοώ!)

Μπόουθ… Ήταν μεγάλη ανάγκη να κάμω κάτι για μεν φκώ να φωνάζω όπως το πελλό πουλί για την μαλακία που εκάμαν στο Βασιλικό και την ίδια ώρα η έλλειψη ρεύματος με ενέπνευσε (νόου ίντερνετ νόου φαν) να κάμω μπλόγκ.
Heat: Νόου ρεύμα, νόου ίντερνετ, το μπλογκ σου πως ελειτούργαν τες πρώτες μέρες; Αλόπως, εφάκκας γυρόν τα καφέ.....


2. Το μπλογκ σου κυριαρχείται από βιτριολικό χιούμορ. Υπήρξαν ποτέ αντιδράσεις;
Νοτ του δε μπεστ οφ μαη ρηκολέκτιον… (εκτός μεμονωμένων υβριστικών σχολίων από Ο.Υ.ΔΗ.ΧΡΙ.τες J  )
Heat: Όσοι έχουν απορία ίντα που λαλεί το πεκατσούδιν ας πατήσουν πάνω στο όνομα για το λινκ.

3. Άβαταρ ένα πουλί και δη μπεκάτσα. Γιατί επέλεξες το συγκεκριμένο;

Επειδή το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται… Είπα να το κάμω εύκολο για κάποιους…


4. Όπως είδα η κυριότερη σου έμπνευση είναι η Πραξούλα, ο Χριστόφιας και η (Χ)Ομόνοια. Ποια είναι τα κυριότερα αρνητικά σημεία που βρίσκεις στους πιο πάνω ώστε να τους σφάζεις με το βαμβάκι;


Πραξούλλα… Αππιήσεν ο κάμηλος τζιαί έκαμε κρι κρι… Δεν κάμνει για πολιτικός. Σιή ής του σόφτ…

Χριστόφιας… Ανμπάλανσντ περσονάλητι… Το γουέρστ κέης σενάριο που ακούεις… Έτον…

(Χ)ομονοια… Μίζερο κομματικό παράρτημα που εκμεταλλεύεται πολλά αμνοερίφια… αλλά και με καλούς φίλους που τρων περιπαίξιμο του άλλου κόσμου… Βασικά εν κρίμα…



5. Ποια ιστολόγια απολαμβάνεις να διαβάζεις και γιατί;


Ότι έχω στο πλάι, πλάς μένη μόρ που δεν έχω στο πλάι αλλά στα μπούκμαρκς μου. Τώρα το γιατί είναι μεγάλη ιστορία. Βασικά φάσεις-φάσεις βάλλουν ωραία πράματα και γελώ… τα σοβαρά σπάνια κερδίζουν το ενδιαφέρον μου επειδή δεν είναι σοβαρά.
Heat: Σοβρακότης* Μηδέν δηλαδή..... (*Σοβαρότης)


6. Έχεις γνωρίσει από κοντά άλλους μπλόγκερς;

Ναι… 4-5… και πιθανότατα ακόμα 4-5 που δεν ξέρω ότι εν μπλόγκερς…
Heat: Τζείνοι ξέρουν το, ότι εν μπλόγκερς; 


7. Πες μας λίγα λόγια για σένα. (Εργασία, Οικογένεια κλπ)

Δικαιούμαι μια ερώτηση να την κάμω σκήπ, έννεν;;;;
Heat: Εν τζαι θέλαμε να μας πεις τζαι τα μιτσιά σας ονόματα! Έτο εθέλαμε να μάθουμε γενικά τζαι αόριστα το επάγγελμα σου τζαι πόσα κοπελούθκια έσιεις...


8. Ποια είναι τα ενδιαφέροντα σου; Περίγραψε τα με λίγες λέξεις.
α. Κυνήγι: Βουρώ τις πεκάτσες πουπίσω…
β. Ψάρεμα: Βουρώ τις πέρκες πουπίσω…
γ. Φούντμπόλ (δεν παίζω επειδή είμαι πουλί) αλλά μόνο Τσού Λού και μάτς του Τακτακαλά.
δ. Δώστου σειρές πας την τηλεόραση…

Heat: Εσυγχίστηκα.... Τζαμέ που νόμιζα ότι είσαι Αποελίστας, βκαίνεις μου τζαι Ολυμπιακός Λευκωσίας Τον Τζίμμη ξέρεις τον; (εν ένας που τους τριακόσιους του Ολυμπιακού :Ρ )


9. Πράγματα αγαπημένα, που σε "καθορίζουν" ως προσωπικότητα.

α) Χρώμα: Μπλε

β) Ταινία: Σταρ Γουόρς (όλ σήξ οφ δεμ)… (Βασικά είμαι τζιένταη νάητ – μέη δε φόρς μπή γουήυ γιου)

γ) Βιβλίο: Γουότ ης δης θήνγκ;;;
Heat: Εν κάτι που ψήνει η αχάπαρη τζαι έσιει γυρό γυρό μια κρούστα κατάμαυρη.

δ) Μουσικά ακούσματα: Φρομ φοκ το ροκ… φτάνει να ακούεται… (πχ. Είμαι μπίγκ φαν του Σταύρακκα… μπαζίνγκα) 
Heat: Εκατάλαβα, αρέσκει σου τζαι σενα ο παππούς ο δύτης με την Λέηντι Αφροντάϊτη.

ε) Τραγούδι: Οφ δε τοπ οφ μάη χέντ: Live– Lightning Crashes


10. Εάν έχω αντιληφθεί σωστά, σου αρέσει η οινοποσία. Τι κάνει ένα κρασί ξεχωριστό για σένα;

Οτιδήποτε προέρχεται από την Γαλλία και ειδικότερα την περιοχή της Καμπανίας… Ον ε λόουερ λέβελ, οι μπουρμπουλίθρες… το πόπ του φελλού και οι χρονιές πριν το 1990. (Πολλά ακριβό τούτο το χόμπυ….)

Heat: Εμπήκεν μου η ιδέα ότι κάπου γράφεις κριτικές για το κρασί....



11. Η κοσμοθεωρία σου;

Ίτς δε πράης γιου πέη φορ δε λάηφ γιου τσιούζ…
Heat: Η ζωή παρα-πέη*.... (παραπαίει*)


12. "Ιθάκη". Για σένα ποιο έχει περισσότερη σημασία; Το ταξίδι ή ο προορισμός;Θα απαντήσω ολντέρνατηβλι… Σημασία για εμένα έχει το νησί απέναντι που την Ιθάκη… και η ταβέρνα της κυρίας Ζωής στα Τρωιανάτα, που κάμνει τα καλύτερα παϊδάκια και κατσικάκι στη λαδόκολλα. Πλάς, κάμνει απίστευτη φέττα και τσίπουρο. (Δε αμπάβ, αρ ολ χόουμ μέηντ / γκρόουν)
Heat: Άνοιξες μας την όρεξη. Αρέσκουν μου πολλά τα κρεατικά.

13. Στις προεδρικές εκλογές του 2013 είσαι υποψήφιος πρόεδρος. Ποιες θα ήταν οι προτεραιότητες σου;


Εν πολλά πράματα που θα έκαμνα, αλλά το πρώτο-πρώτο (Δευτέρα πρωί-πρωί δηλαδή) ήταν να πιάσω τους συντεχνιακούς (όλους ανεξαιρέτως), να τους βάλλω σε ένα πλοίο, στέλλω τους σε ένα μακρύ-μακρύ ταξίδι. Όταν με το καλό επιστρέψουν, θα δεις που οι ίδιοι οι εργάτες δεν θα τους αφήνουν να κατεβούν που το πλοίο και θα τους ξαναστείλουν σε ένα πιο μακρύ-μακρύ ταξίδι.


14. Συναντάς στο δρόμο τα μέλη της Τρόϊκας και ζητούν την άποψη σου σχετικά με την οικονομία της Κύπρου. Τι θα τους έλεγες;

α. Να επιβάλουν λύσεις για την παραγωγικότητα της Δ.Υ.

β. Αρχίστε αποκοπές από κλίμακες Α9 και πάνω, και ανεβαίνοντας να κόψουν κκελλέδες… J


γ. Μην κόψετε συντάξεις κάτω των €1.400.

δ. Φέρτε μας μια ομάδα Νορβηγών να αναλάβουν τα γκάζια. Δέτε μας… είμαστε για τα παναΐρκα… το πιο πιθανό θα τα κάμουμε σιόνι…

ε. Να εφαρμοστεί το ΓΕΣΥ άμεσα…

ζ. Αυξήστε το αφορολόγητο και ταυτόχρονα αυξήστε τους συντελεστές από 20% σε 22% από 25% σε 27% από 30% σε 33% και από 35% σε 40%.

η. να επενδυθούν λεφτά ώστε να αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες που προσφέρει η Κύπρος…

θ. Πρόπλεμ σόλβντ…
 J


-----------------------------------------------------------------------------


Ευχαριστώ τον Πεκάτσα για τις απαντήσεις που έδωσε. Ναν καλά η Πρασινάδα τζαι οι ιδέες της, εποσκοληστήκαμε τζαι τούντη φορά

Until next time….

Γιάννης Αγιάννης (aka Πίκος Απίκος)

Υ.Γ. Τη δική μου συνέντευξη μπορείτε να τη βρείτε στη Μισιρλού Hot Hot Heat......

27.6.12

Ρέκβιεμ για έναν 'Αγγελο

Βλέπεις το παιδί σου, το σπλάχνο σου να μεγαλώνει και χαίρεσαι με τις επιτυχίες του. Αναγνωρίζεις ότι η ευτυχία, μοιάζει με ψηφιδωτό αποτελούμενο από στιγμές..... στιγμές χαράς.

Τον άλλο μήνα θα γιορτάσει τα δέκατα τρίτα γενέθλια του. Ήδη προγραμματίζεις πως θα τα γιορτάσετε.

Την προηγούμενη εβδομάδα ανακαλύπτεις ότι το παιδί σου έχει πυρετό... Επίσκεψη στον παιδίατρο, εξέταση και χορήγηση υποθέτων ώστε να πέσει ο πυρετός. Μάλλον, είναι ένα απλό κρυολόγημα.

Για τρεις μέρες, ο πυρετός δεν λέει να πέσει, η κατάσταση του παιδιού σου επιδεινώνεται αφού παρουσιάζει δύσπνοια. Τον μεταφέρεις σε ιδιωτική κλινική, όπου διασωληνώνεται. Κάποιες ώρες μετά, ακούς τα κακά μαντάτα. Ο γιος σου, το αγόρι σου έχει πεθάνει.
Τώρα πια τίποτα δεν θα είναι το ίδιο, τώρα πια πέθανες κι εσύ......



-------------------------------------------------------------------------------

Ο πόνος των γονιών σου αβάσταχτος. Ανείπωτη η τραγωδία που τους βρήκε.  Τίποτα δεν μπορεί να τους παρηγορήσει.
Σήμερα σε συνοδέψαμε στην τελευταία σου κατοικία. Ένας Άγγελος που έφυγε από τη ζωή.

Καλό ταξίδι Χρίστο.




-------------------------------------------------------------------------------

Υ.Γ. Οι δηλώσεις των Ιατροδικαστών Ματσάκη και Αντωνίου είναι επιεικώς απαράδεχτες. Δεν μπορείς να σπέρνεις τον πανικό στον κόσμο, και να λες ότι ο θάνατος του δεκατριάχρονου πιθανόν να  οφείλεται σε θανατηφόρο  ιό που είναι μεταδοτικός.
Είτε περιμένεις τις ιστοπαθολογικές εξετάσεις ώστε να βγεις με σιγουριά και να πεις που οφείλεται ο θάνατος, είτε βγάζεις το σκασμό.


22.6.12

Γάτες

Ίσως ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Θηβαίου. [Γάτες]
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου      Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος







Γάτες

Με συνειρμούς διαβολεμένους
Ψάχνω τους λόγους που με σπρώξαν στα ταξίδια μου
Λόγοι που πάντα μου διαφεύγουν
Μαζεύω τους αφηρημένους

Σαν γάτες έρχονται και τρων απ' τα σκουπίδια μου
Τρων τα καλύτερα και φεύγουν

Κάθονται γύρω μου να ζήσουν
Και περιμένουνε ν' αρχίσω να ονειρεύομαι
Νιώθω τα φίδια να γλιστράνε
Οι μαύρες σκέψεις θα με πνίξουν
Θα με σταυρώσουνε πριν φύγουν, δε γιατρεύομαι

Οι γάτες πάντα θα πεινάνε

Ο διάολος κάθεται και βλέπει
Να μου γελάει σαν παλιόφιλος ο θάνατος

Να μου θυμίζει κάτι πλάκες
Βάζει το χέρι του στην τσέπη
Και τι ψυχή έχει μια ψυχή, θα γίνω αθάνατος
Ο διάολος ψάχνει για μαλάκες

8.5.12

Πικρές αλήθειες από το Νίκο Δήμου.

Δεν ανήκω σε κανένα χώρο ή  σε κανένα κόμμα. Κάθε φορά αποφάσιζα με βάση ακριβώς τον αποκλεισμό των χειροτέρων.





"Η Δυστυχία του να είσαι Έλλην" παρόλο που γράφτηκε πριν 40 χρόνια, είναι τόσο επίκαιρο, που οι  άνθρωποι που το διαβάζουν  νομίζουν ότι είναι το τελευταίο μου βιβλίο.


Πηγή
------------------------------------------------------------



  • Ο Έλληνας, όταν βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη, αντικρίζει είτε τον Μεγαλέξανδρο είτε τον Κολοκοτρώνη, είτε τουλάχιστον τον Ωνάση. Ποτέ τον Καραγκιόζη.
  • Δεν θέλει μόνο αρετή και τόλμη η ελευθερία. Θέλει κυρίως γνώση και κρίση.
  • Οι άλλοι λαοί έχουν θεσμούς. Εμείς έχουμε αντικατοπτρισμούς.
  • Η αρχή στην οποία στηρίχθηκε η Ελληνική Παιδεία, ήταν κάτι χειρότερο από το μηδέν. Ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός. Δύο αλληλογρονθοκοπούμενες έννοιες σε ένα επίθετο. Πόσο χαρακτηριστικό για την εσωτερική μας αντίφαση!
  • Άλλοι λαοί έχουν θρησκεία. Εμείς έχουμε παπάδες. Η μόνη επαφή της Ελληνικής εκκλησίας με το πνεύμα τα τελευταία εκατό χρόνια, ήσαν οι αφορισμοί του Ροΐδη, του Λασκαράτου και του Καζαντζάκη.
  • Ενώ οι μισοί Έλληνες προσπαθούν να μεταμορφώσουν την Ελλάδα σε ξένη χώρα, οι άλλοι μισοί ξενιτεύονται. Είμαστε μία από τις λίγες χώρες που έχει περισσότερους μετανάστες και πρόσφυγες από κατοίκους.
  • Tο θλιβερότερο θέαμα είναι δέκα Έλληνες διανοούμενοι σε ένα δωμάτιο. Ο καθένας θα προσπαθήσει να μεταβάλει τους άλλους σε ακροατήριο.


                                                                                         (περισσότερα εδώ)



3.5.12

Αχ να 'ξερες.... (ή αλλιώς στην εντατική)

Συχνά πήγαινα στο σπίτι του συμπέθερου μου για κουτσοδούλεια. Τότε εμπήκε του η ιδέα να με γνωρίσει με μια νοσοκόμα τη Σούλα...... (τα υπόλοιπα στο ποίημα!!!)







Αχ να ‘ξερες… 



Συμπέθερε, μου έταξες κοπέλλα νοσοκόμα 
μα το ‘φερε η τύχη μου να μην τη δω ακόμα. 
Μου ‘πες είναι καλόκαρδη και πως τη λένε Σούλλα 
και με την άσπρη της στολή μοιάζει πριγκιποπούλλα! 

Είναι πολύ όμορφη, μαλλιά από μετάξι 
τους έχει στην εντατική μη βρέξει και μη στάξει. 
Θυμάμαι μου ‘πες μια φορά στο Kingston πως συχνάζει 
παρέα με τις φίλες της συχνά διασκεδάζει. 

Μου έδωσες μια συμβουλή, λουλούδια να της στείλω 
μα απ’ τη δική μου την ντροπή, άλλο θα βρει για φίλο! 
Αχ να ‘ξερες συμπέθερε κακό που μου χεις κάνει 
σαν πέφτω για να κοιμηθώ σκέφτομαι … το στεφάνι! 



                                                                                (Καλωδιωμένος στην πρίζα - 30 Νοεμβρίου 1999)


Σχετικές Αναρτήσεις της σειράς Jo-φτες:
1. Ο Έρωτας του Λάκη
2. Μαινόμενος Ταύρος
3. Μαίρη.... σε αγαπώ!!

28.4.12

Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία

Το πόστερ μπορείτε να το δείτε σε κανονικό μέγεθος εδώ.




H 28η Απριλίου έχει καθιερωθεί από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία», με στόχο την επικέντρωση του διεθνούς ενδιαφέροντος στα θέματα πρόληψης των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών.
Η συγκεκριμένη ημερομηνία καθιερώθηκε, επίσης, από τα Διεθνή Συνδικάτα ως ημέρα μνήμης των εργαζομένων που έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες.


Φέτος, η Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία έχει ως θέμα την προώθηση της Ασφάλειας και Υγείας μέσα σε μια Πράσινη Οικονομία (Promoting Safety and Health in a Green Economy). 
 [ILO]  [ISSA] 


Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, κάθε χρόνο χάνουν παγκοσμίως τη ζωή τους περίπου 2,3 εκατομμύρια άνθρωποι από εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες. Επιπρόσθετα, περίπου 337 εκατομμύρια εργαζόμενοι παγκοσμίως υφίστανται μη θανατηφόρο εργατικό ατύχημα ετησίως, ενώ 160 εκατομμύρια υποφέρουν από επαγγελματικές ασθένειες.

Ένας εργαζόμενος πεθαίνει κάθε 15 δευτερόλεπτα και 6.300 εργαζόμενοι πεθαίνουν κάθε ημέρα.

Το συνολικό κόστος των ατυχημάτων και των ασθενειών παγκοσμίως υπολογίζεται ότι ανέρχεται ετησίως περίπου στο 4% του παγκόσμιου ακαθάριστου προϊόντος.

Στην Κύπρο τα τελευταία πέντε χρόνια έχασαν τη ζωή τους 60 συνάνθρωποί μας στην πάλη για το μεροκάματο, ενώ άλλες 11 περίπου χιλιάδες εργαζόμενοι υπέστησαν εργατικό ατύχημα.



Πηγή: ΤΕΕ


Χρήσιμες Ιστοσελίδες  για την Ασφάλεια και Υγεία στην εργασία    
      

                                       
  Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας     [TEE]   


   
               Διεθνής Οργάνωση Εργασίας [ILO]   




                             
Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και   Ασφάλειας της Εργασίας [(ΕΛΙΝΥΑΕ


       
               Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία 
 [OSHA.EU]


                                                                                 
 
Occupational Safety & Health Administration     [OSHA]  



        
         Health and Safety Executive, UK  [HSE]
                            

Περισσότερους συνδέσμους για θέματα Ασφάλειας και Υγείας μπορείτε να βρείτε από εδώ.