18.1.12

Σκυλίσια ζωή και ένα γιατί....

Είμαι σκύλος από καλή οικογένεια. Δεν λερώνω ποτέ στο σπίτι και μ' αρέσει η παρέα του αφεντικού μου. Τρελαίνομαι πολύ για περπάτημα, και το δείχνω στο αφεντικό μου αφού σηκώνομαι επάνω στα δυο μου πόδια και λυγίζω  τα μπροστινά μου πόδια χαρούμενος. Που και που γαβγίζω για να δείξω τη χαρά μου.



Το 'φερε η τύχη να χαθώ Παραμονή Χριστουγέννων στη Λεωφόρο Μακεδονίας στη Λεμεσό. Φοβήθηκα πολύ, αφού συνεχώς περνούσαν αυτοκίνητα στο δρόμο. Πάλι καλά που βρέθηκε ο ξάδελφος του Heat και με πήρε στο αυτοκίνητο του.  Με πήρε και στο σπίτι του, αλλά ο άνθρωπος είχε ήδη δυο σκυλιά..... δεν μπορούσε να με έχει κι εμένα. Το 'φερε η κουβέντα και ο Heat του ανέφερε ότι θα με υιοθετήσει αν δεν βρεθεί κάποιος άλλος και θα με πάρει στο διαμέρισμα του.

Στις 3 του Γεννάρη μετακόμισα στο σπίτι του Heat.  Μπορώ να πω ότι συνήθισα κάπως τον μουρλό, αν και τον έβλεπα κάποιες φορές που πανικοβαλλόταν όταν γαύγιζα..... Τη νύχτα την περνούσα στο σπίτι και την μέρα περιδιάβαινα την στεγασμένη βεράντα μέχρι να επιστρέψει το αφεντικό από την εργασία του και να με πάρει περίπατο. Δεν έχω παράπονο, αφού περπατούσαμε  4-5 χιλίομετρα καθημερινά. Να με αγαπούσε λίγο πιο πολύ......


Στις 5 του Γεννάρη με πήρε στο χωριό του. Εντάξει, βρέθηκα πάλι σε νέο χώρο και στεναχωρέθηκα λιγάκι γιατί δεν είχα την παρέα του αφεντικού μου,  αφού με έβαλε σε στεγασμένο χώρο, προφυλαγμένο από αέρα, αλλά έξω από το σπίτι. Η στεναχώρια μου βγήκε σε γαύγισμα.
Εντάξει, κάποια στιγμή μου θύμωσε λιγάκι το αφεντικό και έπαψα να γαυγίζω. Για να φανταστείς το πρωϊ ο μουρλός, επειδή ήμουν τόσο ήσυχος, νόμισε ότι έπαθα κάτι....

Απ' το πρωϊ ξεκινήσαμε πάλι για βόλτα. Περπατήσαμε σε δρόμους νέους  και μπορώ να πω ότι απόλαυσα τη φύση. Κάθε τόσο σταματούσα, μυριζόμουν  και κατουρούσα.  Στην επιστροφή λίγο πριν φτάσουμε στο σπίτι συναντηθήκαμε με ένα κύριο. Λες και ήταν το κάρμα μου. Ο κύριος ανέφερε στο αφεντικό μου ότι  πέθανε ο σκύλος τους την προηγούμενη μέρα (κάτι για ευθανασία έλεγαν λόγω λεϊσμανίασης αλλά δεν πολυκαταλάβαινα). Η ουσία είναι ότι κατέληξα στο σπίτι του κυρίου αφού η γυναίκα του ενθουσιάστηκε και μόνο που με αντίκρυσε.

Πέρασα μια βδομάδα στο συγκεκριμένο σπίτι. Δεν θα πω πολλά πράγματα.  Κάτι πήρε το αυτί μου στο τέλος της βδομάδας...... Φαίνεται  ότι  η γυναίκα προσπάθησε να με βγάλει έξω από το σπίτι και τα πήρα στο κρανίο.... την αγριοκοίταξα και της γαύγισα. Αυτή φοβήθηκε ότι θα τη δαγκώσω και δεν με θέλει πια. Πάλι δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να φύγω....

Ήρθε να με πάρει ο ξάδελφος του Heat. Λες να με πάρει ξανά κοντά του; Γουβββ, μου φαίνεται πως όχι. Έχω καταλήξει στο καταφύγιο σκύλων στη Λευκωσία.... απ' τα σαλόνια στα αλώνια. Μου φαίνεται πως είμαι ένας παρεξηγημένος σκύλος. Τώρα μένω με πολλά άλλα σκυλιά.

Σήμερα πήρε το μάτι μου τον Heat. Δεν ξέρω τι ήρθε να κάνει, αλλά μόλις τον είδα  πήδηξα στην περίφραξη απ΄ τη χαρά μου. Του γαύγιζα επίμονα.....θέλω να φύγω απο ' δω. Θα καταλάβει άραγε πως μου άρεσε η ζωή μαζί του;  Τον βλέπω που ξαναφεύγει...

-----------------------------------------------------------




Εδώ και δυο μέρες είχα εσωτερικό πόλεμο με τη συνείδηση μου και όχι μόνο.  Το συγκεκριμένο σκυλάκι είναι αξιαγάπητο, έστω κι αν πρόλαβα να το γνωρίσω μόνο για τρεις μέρες. Τώρα κατάλαβα τελικά ότι είναι σημαντικό για μένα..... αλλά ίσως να είναι αργά.
¨Όταν πήγα στο καταφύγιο για να τον πάρω πίσω για  να μείνει μόνιμα μαζί μου, έμαθα ότι ο σκύλος άρεσε σε μια κοπέλα κι αυτή ήδη έχει   συμπληρώσει αίτηση για να τον πάρει. Επειδή δεν είμαι ο ιδιοκτήτης του σκύλου, δεν έχω προτεραιότητα εγώ, έτσι είμαι στην αναμονή. 
Ελπίζω να καταφέρω να τον πάρω.... 

HeatJo

Υ.Γ. Οι σκηνές που είδα στο καταφύγιο αποτυπώθηκαν στη μνήμη μου. Ειδικά ο τρόπος που αντέδρασε ο  σκύλος απέναντι μου με συγκίνησε. Όσο τον σκέφτομαι, με πιάνουν τα κλάματα.

12 σχόλια:

  1. είχα μια παρόμοια εμπειρία. μια φορά ήρθε ένα αδέσποτο και το φρόντιζα για 2-3 μήνες. μεγαλόσωμο κυνηγετικό. επειδή έχουμε ήδη ένα έπρεπε να το δώσω. το πήρα στο άργος στην ορμήδεια με τη βοήθεια της aurora που μάχεται εθελοντικά και ηρωικά για τα αδέσποτα του τόπου μας. έκλαιγα τόσο πολλά που δεν μπορούσα να συνεννοηθώ με τους ανθρώπους που εργάζονται εκεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ειδες γιατι εν αγκωνιζουμε σχύλλον?
    Τουν τα συναισθηματικα που με τρων τζαι μενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επειδή ακουσα την ιστορία που την αρκή, νομίζω ενα κομμάτι σου πάντα τον ήθελε...απλα η αρχή εν δύσκολη τζαι πρεπει να συνηθίσεις. Ευχομαι σου να τον πιάσεις. Τζαι αν δεν τον πιάσεις, να πιάσεις ενα αλλο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. η κάθε αρχή εν δύσκολη. ιδίως άμαν ο σκύλλος εννεν κουτάβι και έχει αναπτύξει εν μέρει την προσωπικότητά του. εν πολλοί οι σκύλλοι που τους παρατούν επειδή εν ξέρουν να τους κουμαντάρουν.απλώς εν ένα στοίχημα να τον κερδίσεις που το πιο πιθανό εν οτι τον έχεις ήδη κερδίσει για να κάμει έτσι..εννα σου κάμει πολλές ζημιές αλλά πραγματικά σου το εγγυώμαι οτι κανένας άνθρωπος δε θα σε κάμει να νιώσεις όπως ένας σκύλλος. εγώ ελπίζω να τον πιασεις! και ο,τι θέλεις από άποψη σκυλίσιας ζωής δαμέ είμαστε:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ούφφφου.... πολλά συγκινητικό το ποστ σου... έτυχε να βρω κι εγώ αδέσποτο, κουτάβι, στον δρόμο και επειδή δεν μπορούσα να το κρατήσω το πήρα στο καταφύγιο. όταν έφευγα κλαμούριζε τόσο πολλά που επιάστηκε η ψυχή μου :-(
    ευτυχώς βρήκε αμέσως σπίτι :-)

    έχει δίκαιο η Πρασινάδα, αν δεν είναι αυτό να πάρεις κάποιο άλλο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. άτε ρεε...μάνα μου τον..I hope he comes to you..
    Γιατί εν της μιλάς directly της κοπέλας που τον θέλει? μπορεί να καταλάβει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. πε της κοπελλούας σου ότι θέλεις να πιάσεις σιήλο τζαι άφηστα τούτα τα κόλπα... νομίζεις εν σε καταλάβαμε??? :ρ

    πολλά συγκινητική ιστορία... :)

    άτε, να τον φέρνεις που να παίζουμε trivial pursuit..... χαχαχαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εχουν δικαιο, βρες την και πες της στα ισια οτι τον θελεις, δεν χάνεις τίποτα.

    Μακάρι να καταλήξει σε σενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αν θέλεις να σου δώσω τη Κίκα,η μάμμα της εν η Μαύρη,η γιαγιά της η Σιέλι (που το σιελεντρούνα), η προγιαγιά της εν η Βλαγγι (που το βλαγγαροσιυλλα). Αγαπώ την αλλά σκατίζει μου την αυλή τζαι γίνομαι έξω φρενών. Εν μιτσια τζ ανώριμη. 4 μηνών ενι. Έσιη χρώμα καμηλό και εν μπαστάρτα η άτιμη.Ο παπάς της εν Πεκινουά η μάμμα της που εν δική μας εν ξέρω τι ένι. Έσιη πολύ εκφραστικά μμάθκια. Άκυρο εν σου την διώ..εμετάνιωσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια. Έχω ευχάριστα νέα.... Επικοινώνησε μαζί μου η κοπέλα από το καταφύγιο και θα δώσει τελικά το σκύλο σε μένα. Όταν ανέφερε τα γεγονότα στην κοπέλα που ήθελε το σκύλο, εκείνη αποδέχτηκε να τον πάρω εγώ αφού θεωρεί ότι είναι ευκαιρία να επωφεληθούν δυο σκυλιά αντί ενός.
    Έτσι αύριο θα πάω στο adoption day που θα γίνει έξω από το LEPUS στη Μακαρίου και θα συμπληρώσω την αίτηση για υιοθεσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή