30.10.12

Τάσος Λειβαδίτης, ο ποιητής

«Ζήσαμε πάντοτε αλλού
και μόνο όταν κάποιος μας αγαπήσει, ερχόμαστε για λίγο
κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί».

--------------------------------------



Σαν σήμερα, το 1988 πέθανε ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης. Δυστυχώς τον (ανα)γνώρισα αργά......

--------------------------------------

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος



Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις
πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη :Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.


17 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Το ξέρω! Ποτέ δεν θα ξεχάσω την ανάρτηση σου, "Συμφωνία αρ.1" (http://mpalantasenadaimona.blogspot.com/2011/11/1.html) γιατί με άγγιξε.

      Διαγραφή
  2. http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=nvM3zW_zQ8A#!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγω θα εξομολογηθώ την αμαρτία μου οτι τον γνωρίζω μονο μεσω των ποιημάτων του που εμελοποιηθήκαν...

    Υ.Γ. Τζεινη την σειρα ποστ μελοποιημένης ποιησης ποτε θα την συνεχίσουμε;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δικιά μου αμαρτία είναι ότι δεν τον ήξερα καθόλου.

      Τη σερά θα τη συνεχίσουμε οσονούπω, καθότι έχεις το γενικό πρόσταγμα. :)

      Διαγραφή
  4. Μεγάλη αδυναμία ο Λειβαδίτης! και βαθιά ερωτικός ποιητής άμαν τον ψάξεις

    Και ναι please συνεχίστε τη σειρά με μελοποιημένη ποίηση με την Πρας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, είναι μεγάλος ποιητής. Δυστυχώς όμως στα σχολεία δεν τον διδασκόμασταν (τότε, δεν ξέρω τώρα). Θα συνεχίσουμε και τη μελοποιημένη ποίηση... με την πρώτη ευκαιρία.

      Μια και το 'φερε η κουβέντα, τρέφω απέραντο σεβασμό για τις αναρτήσεις που κάνεις στο ιστολόγιο σου σχετικά με τραγούδια και καλλιτέχνες. Μπορεί να μην σχολιάζω πάντοτε, αλλά τα διαβάζω απνευστί.

      Διαγραφή
    2. Να σε καλά ειλικρινά σε ευχαριστώ!! :))

      Διαγραφή
  5. που τους μεγαλύτερους ποιητές... έβερ... :)

    υ.γ. νομίζω κάπου έχω κάποια τραούθκια για το γενικό αφιέρωμα που εφήκαμε πίσω... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρέσκεις μου ρε. Γιατί δεν υπάρχει ποιητής που να μην τον γνωρίζεις....

      Υ.Γ. Δεν ξέρω που έβαλα τις δικές μου επιλογές.... Πρέπει να ξαναρχίσω το ψάξιμο!

      Διαγραφή
  6. Ωραια αναρτηση Τζονι :)

    Θα εζητουσα πολλα, αν ηθελα να εγραφες τζαι κατω απο ποιες συνθηκες εγραφτηκε το συγκεκριμενο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λοιπόν... Έψαξα το τζαι ανακάλυψα ότι το συγκεκριμένο ποίημα είναι γραμμένο με αφορμή τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

      Δες εδώ: http://www.topapi.gr/oldversion/929a.html

      Διαγραφή
  7. πολλά ωραίο ποστ..αρέσκει που γράφεις για τούντα θέματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην υπηρεσία σας υψηλοτάτη. Να 'σαι καλά Ράνια μου.

      Διαγραφή