30.1.12

Χρήσιμες συμβουλές από Γκάνγκστερς.....






Ο Vinnie Jones πρωταγωνιστεί ως γκάνγκστερ στο πιο κάτω βίντεο και με ευχάριστο και διασκεδαστικό τρόπο μεταδίδει τις γνώσεις του....










Το είδα στo LifO

27.1.12

Αστυνομία και Ασφαλής οδήγηση


26 Ιανουαρίου, 2012

Η Αστυνομία ανακοινώνει, λόγω τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λάρνακας παρά την έξοδο Αθηαίνου, έχει κλείσει η αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. 

Ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ

Μήπως εννοεί  το τροχαίο δυστύχημα της φωτογραφίας;
Φωτογραφία από εδώ


Εύχομαι  οι αστυνομικοί που ήταν στο συγκεκριμένο όχημα να είναι καλά στην υγεία τους. Τα σίδερα διορθώνονται....


Έχω όμως κάποιες απορίες.


Η αστυνομία διερεύνησε ως όφειλε τις συνθήκες του ατυχήματος;


Εάν υπήρχε αμελής οδήγηση, ο οδηγός (αστυνομικός)  του οχήματος θα διωχθεί ποινικά; (χαμογελάστε ελεύθερα)

Το συγκεκριμένο όχημα τηρούσε το όριο ταχύτητας; (εξαιρούνται οι περιπτώσεις καταδίωξης κλπ)


Η αστυνομία εκδίδει ανακοινώσεις προς το κοινό για να είναι προσεχτικό κατά την οδήγηση  λόγω ολισθηρότητας των δρόμων.
Οι αστυνομικοί ενημερώνονται για τις πιο πάνω ανακοινώσεις; 


Τελικά ποιος φταίει για το ατύχημα; Ο οδηγός ή το όχημα; (Μάλλον θα φταίει ο νόμος του Μέρφι)


Εν κατακλείδι, στην Κύπρο ποτέ δεν  μάθαμε να οδηγούμε, ειδικά όταν βρέχει....



Τούτοι Μπάτσοι που 'ρθαν τώρα.


Υ.Γ.
1. Για να μην μαραζώσει κανένας αστυνομικός και πέσει σε βαθιά θλίψη, δηλώνω ότι σε παρόμοια θέση βρέθηκε και το δικό μου όχημα!!
2. Άρεσεν μου, που η αστυνομία έκρυψεν τζαι δεν είπε τίποτα στην ανακοίνωση της περί αστυνομικού οχήματος.....

25.1.12

Απώλεια και Θρήνος


Το κοπάδι των ελεφάντων στη φωτογραφία θρηνεί την απώλεια της Λόλα, που πρόλαβε να ζήσει μόλις τρεις μήνες. Το άτυχο ελεφαντάκι, το οποίο διακρίνεται μπροστά, είχε πρόβλημα στην καρδιά και μάλιστα επρόκειτο να υποβληθεί σε πρωτοποριακή χειρουργική επέμβαση αλλά δεν πρόλαβε.

Όλα αυτά συνέβησαν στον ζωολογικό κήπο του Μονάχου, οι υπεύθυνοι του οποίου επέστρεψαν το άψυχο σώμα της Λόλα στον χώρο που βρισκόταν η μητέρα της, η 22χρονη Πανάγκ, η οποία μαζί με τους υπόλοιπους ελέφαντες συγκεντρώθηκαν γύρω της, για να θρηνήσουν.

Μάλιστα, ο κάθε ελέφαντας πέρασε μπροστά από τη Λόλα και την άγγιξε με την προβοσκίδα του για να την αποχαιρετίσει, ενώ μετά όλοι αποτραβήχθηκαν και την άφησαν μόνη με τη μαμά της...


Αναδημοσίευση από Πιγκουίνος (εδώ)


Lola


Πηγή: Mirror


24.1.12

Συντροφικότητα



Homeless: Blind Great Dane Lily and her kind-hearted canine carer Maddison



Lily and Maddison



Forever friends: Lily, left, being guided while walking with Maddison
right. 
The pair have been inseparable since Lily lost her sight 


Playful: Lily's lack of sight has heightened her other senses so
she can often tell if Maddison is nearby without the pair touching




Η αναδημοσίευση έγινε από το μπλογκ της ΒΙΒΙΑΝ ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ (εδώ)


20.1.12

Παύλος Πικροδάφνης - “Τα τηλέφωνα”- Ο ποιητής της Καλαβασού



Ο Παύλος Πικροδάφνης  ως ποιητής είναι άγνωστος ακόμα και στην Καλαβασό (τώρα πια...). Θυμάμαι τέλη της δεκαετίας του 1980 που έγινε αφιέρωμα για τον ποιητή Παύλο Πικροδάφνη στο Δημοτικό Σχολείο Καλαβασού, όπου μαθητές του δημοτικού απήγγειλαν ποίηματα. Λόγω αυτών των αναμνήσεων προσπάθησα να δω αν υπάρχει κάτι στο διαδίκτυο και τελικά βρήκα το κείμενο που ακολουθεί (θα το βρείτε εδώ)  δημοσιευμένο στο μπλογκ Η ΑΛΛΗ ΚΥΠΡΟΣ. Ο κύριος Φοίβος Σταυρίδης που επιμελείται το εν λόγω ιστολόγιο, πιστεύω πως κάνει εξαιρετική δουλειά. Συστήνω ανεπιφύλαχτα να  δείτε διάφορα κείμενα στο μπλογκ του. Όντως θα δείτε μια Κύπρο με άλλη ματιά.....




---------------------------------------------------------------------------------


[190]. Παύλος Δημητρίου Πικροδάφνης,
           “Τα τηλέφωνα”


Ο Παύλος Δημητρίου Πικροδάφνης (1911-1977), από φτωχή οικογένεια της Καλαβασού και με μόρφωση Ε΄ τάξης δημοτικού, ποτέ δεν επιζήτησε “φιλολογικές δάφνες” παρ’ ότι εξέδωσε δύο πλήρεις ποιητικές συλλογές [Η αγωνία (1944) και Ο πόνος του αρκάτη(1960)] με λαϊκά στιχουργήματα πατριωτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Παρά την περιορισμένη τυπική μόρφωσή του ο Πικροδάφνης αποτελούσε υπόδειγμα φιλαναγνώστη. Κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα έστειλε στίχους του για δημοσίευση στο περιοδικό Τάιμς οφ Σάιπρους, τις φιλολογικές σελίδες του οποίου επιμελείτο ο Κώστας Μόντης.

Δούλεψε ως υγιειονομικός εργάτης στη Λευκωσία, και στο μεταλλείο Καλαβασού. Ύστερα από προβλήματα υγείας υπηρέτησε στο τηλεφωνικό κέντρο της Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας (σε εμπειρίες του από αυτή την εργασία αναφέρεται και το σατιρικό στιχούργημά του που ακολουθεί).

Το 1962 μετανάστευσε στην Αγγλία, όπου και πέθανε.

Αυτό τον ―άγνωστό μας― ταπεινό και ξεχασμένο (αλλά αξιομνημόνευτο) λαϊκό κύπριο δημιουργό παρουσιάζουμε εδώ, σε καιρούς που τόσοι άλλοι προβεβλημένοι και “επώνυμοι”, ως κύμβαλα αλαλάζοντα επιζητούν την προσοχή μας.



Τα τηλέφωνα
(Σατιρικόν)

Τώρα εις την Λευκωσίαν
εν να ανοίξει η εταιρεία
τηλεφώνων πιον σχολή
για να πάει όποιος θέλει
το τηλέφωνον να μάθει
τζιαι να το ξηφοηθεί.

*

Γιατί έσιει που φοούνται
προπαντός που τα χωρκά
το ακουστικόν να πιάσουν
τζιαι το φτιν τους να το βάλουν
για να ακούσουν καθαρά,
τζιαι στην μια μερκάν τ’ αφίνουν
έναν πήχυν μακριά
τζι έτσι ’εν ακούουν λέξιν
που τον άλλον που μιλά.

*

Φαίνεται πως είναι νόμος
όποιος ―τζιαι ο πιο μιτσής―
το τηλέφωνον κτυπήσει,
να το θέλει πάντα βίαν,
γλήορα για να μιλήσει,
τζι άμα πεις “εν κρατημένον”,
εν ν’ ακούσεις θυμωμένα
“ώς ποσον να περιμένω;”

*

Κάποτε κτυπούσιν πέντε
τζιαι φωνάζουν μονομιάς,
τζι άμα πιάσεις ν’ απαντήσεις
έναν έναν στην σειράν
εν ν’ ακούσεις να φωνάζουν
“μα γιατί ’εν απαντάς;”
Κάποτες κτυπούσιν πάλιν
τζιαι ζητούν πέρσοναλ κολ
μα ξεχάννουν να σου ’πούσιν
του ατόμου που ζητούσιν
τ’ όνομάν του το μικρό,
τζι’ έτσι πιάνουν δικηγόρον
ενώ εθέλασιν γιατρόν.

*

Κάποιος ακτυπά στο κόλποξ
τζιαι ζητά βιαστικά
αριθμόν που το Βαρώσι.
Κάποιον όνομα ζητά
τζιαι τζιαμαί πα’ στο τραπέζι
το ακουστικόν κουμπά·
έσιει ράδιον ν’ ακούσει,
’κόμα δκυο που συζητούσιν,
κάποιον άλλον που μιλά,
τζι ’εν ακούει του τηλεφώνου
τόσην ώραν που κτυπά
τζι ύστερα εν να θυμώσει
πως πολλά εν να πκιερώσει.

*

Κάποιος άλλος εις το Κτήμαν
θέλει να τηλεφωνήσει
τζιαι ζητά το έρτζιεντ ’κόμα,
γλήορα για να μιλήσει,
―εν τον κόφτει που το χρήμαν,
ας πλήρώσει τζιαι διπλά―
’φίννει το ακουστικόν τζιαι φεύκει
πως του έτυχεν δουλειά,
τζιαι το σιέρι σου μουδκιάζει
που την ώραν που κτυπά :
’εν σου απαντά κανένας,
τζι ύστερα που επιστρέφει
χέμα ρέστα σου ζητά.

*

Το λοιπόν για τούτα ούλλα,
για να μεν τα ρίχνουμεντε
πα’ στον τηλεφωνητήν,
’ποφασίζει η εταιρεία
να ανοίξει την Σχολήν.

**

[Γλωσσάρι : πέρσοναλ (personal call) προσωπική κλήση / κόλποξ (callbox) τηλεφωνικός θάλαμος / έρτζιεντ (urgent) επείγουσα κλήση / χέμα (τουρκ. hem) μάλιστα].

18.1.12

Σκυλίσια ζωή και ένα γιατί....

Είμαι σκύλος από καλή οικογένεια. Δεν λερώνω ποτέ στο σπίτι και μ' αρέσει η παρέα του αφεντικού μου. Τρελαίνομαι πολύ για περπάτημα, και το δείχνω στο αφεντικό μου αφού σηκώνομαι επάνω στα δυο μου πόδια και λυγίζω  τα μπροστινά μου πόδια χαρούμενος. Που και που γαβγίζω για να δείξω τη χαρά μου.



Το 'φερε η τύχη να χαθώ Παραμονή Χριστουγέννων στη Λεωφόρο Μακεδονίας στη Λεμεσό. Φοβήθηκα πολύ, αφού συνεχώς περνούσαν αυτοκίνητα στο δρόμο. Πάλι καλά που βρέθηκε ο ξάδελφος του Heat και με πήρε στο αυτοκίνητο του.  Με πήρε και στο σπίτι του, αλλά ο άνθρωπος είχε ήδη δυο σκυλιά..... δεν μπορούσε να με έχει κι εμένα. Το 'φερε η κουβέντα και ο Heat του ανέφερε ότι θα με υιοθετήσει αν δεν βρεθεί κάποιος άλλος και θα με πάρει στο διαμέρισμα του.

Στις 3 του Γεννάρη μετακόμισα στο σπίτι του Heat.  Μπορώ να πω ότι συνήθισα κάπως τον μουρλό, αν και τον έβλεπα κάποιες φορές που πανικοβαλλόταν όταν γαύγιζα..... Τη νύχτα την περνούσα στο σπίτι και την μέρα περιδιάβαινα την στεγασμένη βεράντα μέχρι να επιστρέψει το αφεντικό από την εργασία του και να με πάρει περίπατο. Δεν έχω παράπονο, αφού περπατούσαμε  4-5 χιλίομετρα καθημερινά. Να με αγαπούσε λίγο πιο πολύ......


Στις 5 του Γεννάρη με πήρε στο χωριό του. Εντάξει, βρέθηκα πάλι σε νέο χώρο και στεναχωρέθηκα λιγάκι γιατί δεν είχα την παρέα του αφεντικού μου,  αφού με έβαλε σε στεγασμένο χώρο, προφυλαγμένο από αέρα, αλλά έξω από το σπίτι. Η στεναχώρια μου βγήκε σε γαύγισμα.
Εντάξει, κάποια στιγμή μου θύμωσε λιγάκι το αφεντικό και έπαψα να γαυγίζω. Για να φανταστείς το πρωϊ ο μουρλός, επειδή ήμουν τόσο ήσυχος, νόμισε ότι έπαθα κάτι....

Απ' το πρωϊ ξεκινήσαμε πάλι για βόλτα. Περπατήσαμε σε δρόμους νέους  και μπορώ να πω ότι απόλαυσα τη φύση. Κάθε τόσο σταματούσα, μυριζόμουν  και κατουρούσα.  Στην επιστροφή λίγο πριν φτάσουμε στο σπίτι συναντηθήκαμε με ένα κύριο. Λες και ήταν το κάρμα μου. Ο κύριος ανέφερε στο αφεντικό μου ότι  πέθανε ο σκύλος τους την προηγούμενη μέρα (κάτι για ευθανασία έλεγαν λόγω λεϊσμανίασης αλλά δεν πολυκαταλάβαινα). Η ουσία είναι ότι κατέληξα στο σπίτι του κυρίου αφού η γυναίκα του ενθουσιάστηκε και μόνο που με αντίκρυσε.

Πέρασα μια βδομάδα στο συγκεκριμένο σπίτι. Δεν θα πω πολλά πράγματα.  Κάτι πήρε το αυτί μου στο τέλος της βδομάδας...... Φαίνεται  ότι  η γυναίκα προσπάθησε να με βγάλει έξω από το σπίτι και τα πήρα στο κρανίο.... την αγριοκοίταξα και της γαύγισα. Αυτή φοβήθηκε ότι θα τη δαγκώσω και δεν με θέλει πια. Πάλι δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να φύγω....

Ήρθε να με πάρει ο ξάδελφος του Heat. Λες να με πάρει ξανά κοντά του; Γουβββ, μου φαίνεται πως όχι. Έχω καταλήξει στο καταφύγιο σκύλων στη Λευκωσία.... απ' τα σαλόνια στα αλώνια. Μου φαίνεται πως είμαι ένας παρεξηγημένος σκύλος. Τώρα μένω με πολλά άλλα σκυλιά.

Σήμερα πήρε το μάτι μου τον Heat. Δεν ξέρω τι ήρθε να κάνει, αλλά μόλις τον είδα  πήδηξα στην περίφραξη απ΄ τη χαρά μου. Του γαύγιζα επίμονα.....θέλω να φύγω απο ' δω. Θα καταλάβει άραγε πως μου άρεσε η ζωή μαζί του;  Τον βλέπω που ξαναφεύγει...

-----------------------------------------------------------




Εδώ και δυο μέρες είχα εσωτερικό πόλεμο με τη συνείδηση μου και όχι μόνο.  Το συγκεκριμένο σκυλάκι είναι αξιαγάπητο, έστω κι αν πρόλαβα να το γνωρίσω μόνο για τρεις μέρες. Τώρα κατάλαβα τελικά ότι είναι σημαντικό για μένα..... αλλά ίσως να είναι αργά.
¨Όταν πήγα στο καταφύγιο για να τον πάρω πίσω για  να μείνει μόνιμα μαζί μου, έμαθα ότι ο σκύλος άρεσε σε μια κοπέλα κι αυτή ήδη έχει   συμπληρώσει αίτηση για να τον πάρει. Επειδή δεν είμαι ο ιδιοκτήτης του σκύλου, δεν έχω προτεραιότητα εγώ, έτσι είμαι στην αναμονή. 
Ελπίζω να καταφέρω να τον πάρω.... 

HeatJo

Υ.Γ. Οι σκηνές που είδα στο καταφύγιο αποτυπώθηκαν στη μνήμη μου. Ειδικά ο τρόπος που αντέδρασε ο  σκύλος απέναντι μου με συγκίνησε. Όσο τον σκέφτομαι, με πιάνουν τα κλάματα.

16.1.12

Το Δέκα το καλό!

Τρέχω να προλάβω....... Έστω και καθυστερημένα και μετά από  πρό[σ]κληση των  αγαπημένων
Grouta [1]  και   daffodil lament [2] και του φίλτατου TwistedTool [3] θα γράψω τα δικά μου δέκα με λίγες αποκλίσεις από το παίγνιο!

Καταρχήν για να εξηγούμαι και να μην παρεξηγούμαι, ως άνθρωπος, ενίοτε είμαι φύσει αναποφάσιστος.... άρα εν δύσκολο να δκιαλέξω μόνο  ένα αγαπημένο στις δέκα επιλογές μου!
Λοιπόν..... ξεκινώ !

Αγαπημένη στιγμή: Η  μυσταγωγία του πρωϊνού μπουκκώματος" με πολυαγαπημένα πρόσωπα.... (πάλε στο φαϊ εκόλλησα...) Γενικά απολαμβάνω τις στιγμές που είμαι με άτομα που αγαπώ.

Αγαπημένο φαγητό: Εν έχω μόνο ένα αγαπημένο. Είμαι λάτρης των φαγητών της μάνας (μου). 
Τι να πρωτοδιαλέξω; 
         α. Τταβάς της κατσαρόλας (συνταγή που την πρόγιαγια μου) Ο λευκαρίτικος  τταβάς εν πιάνει μούζιν κοντά του... αφού εν όπως το στότσιην.
          β. Καλοηρκά (δες εδώ , δεν ειναι πολλά πετυχημένα του παρέα, αλλά εν για να πάρετε μια μυρωδκιά)
          γ. Τσακρούθκια ή Στρουθούθκια με τα αυκά (ανάλογα με την περιοχή που είσαστε, λαλείτε τα με διαφορετικό όνομα)
"Τσακρούθκια" ή "Στρουθούθκια" στο περιβόλι


Αγαπημένο άρωμα: Το άρωμα της καλής μου.

Αγαπημένο γλυκό: Γλυκό καρυδάκι. Παίρνω τζαι πρωτοβουλία τζαι γράφω ότι αγαπημένη μου
σοκολάτα είναι η kit-kat.

Αγαπημένο ποτό:   Κρασί, Μπύρα και Βότκα. (Δεν ήξερα αν μετρά ο χυμός για ποτό...)

 Αγαπημένο βιβλίο: Ένα παιδί μετράει τα άστρα, του Μενέλαου Λουντέμη. Το έχω διαβάσει γύρω 
 στις 10 φορές, αφού τα νοήματα που κρύβει μέσα του, εν πολλά...

Αγαπημένη έξοδος: Η έξοδος για την Καλαβασό... Όλοι οι δρόμοι οδηγούν εκεί! Όταν Ο Δίας 
 έστειλε δύο αετούς να πετάξουν σε δυο διαφορετικές κατευθύνσεις, οι αετοί  συναντήθηκαν στην Καλαβασό. Από τότε η Καλαβασός έγινε γνωστή στα  πέρατα του κόσμου ως ο ομφαλός της Γης, το κέντρο του κόσμου. (Η προπαγάνδα για τους Δελφούς ότι εν το κέντρο της γης, επηρέασε τον υπόλοιπο πλανήτη, λόγω της Πυθίας τζαι των διφορούμενων χρησμών της)

Αγαπημένο τραγούδι: Φεύγω  [1] [2 ] [3]
                                     Φωτιά μου , ειδικά αυτό το τραγούδι σημαίνει πολλά για μένα.
Φυσικά υπάρχουν πολλά αγαπημένα, αλλά είπα να μην ξεφύγω ....  (κάτι  έπαθα με το Φ σήμερα)

Αγαπημένη σειρά: Τα τελευταία 2 χρόνια δεν έχω πολύ χρόνο για τηλεόραση. Αλλά οι σειρές που 
  ξεχώρισα παλαιότερα ήταν: Friends, Lost, 24, ER.

Aγαπημένη διαδρομή: Περπατητός, να πηγαίνω παρέα με το σκύλο προς το εγκαταλελειμμένο χωριό της Δράπιας. Στο περπάτημα, θωρώ τζαι απολαμβάνω τη φύση..... τζαι μόλις μπω της Δράπιας νιώθω ότι σμύει ο ουρανός με τα βουνά τζαι τα χαλάσματα!

Σας αφήνω με την τελευταία εικόνα!!!  (φανταστείτε την....)




UPDATE!!!: Όσοι δεν μπορούν να δημιουργήσουν την εικόνα στο μυαλό τους, ας πάνε στο μπλογκ του Κώστα Πατίνιου [εδώ] . Οι τέσσερις τελευταίες φωτογραφίες αφορούν την Δράπια.

13.1.12

Ο Έρωτας του Λάκη

Εισαγωγή: Αφορμή για το πιο κάτω ποίημα είναι ο μονόπλευρος  "έρωτας" του.... Λάκη για τη Γεωργία. Τότε θα ήταν στην ηλικία των 16-17. Ο Λάκης ήταν παιδί large  με τις βουκκούδες του τες αφράτες τζαι ένα χαμόγελο πονηρό.....καθ' όλα υποσχόμενο!
Παρόλη την αγάπη, και τα μηνύματα που έστελλε μέσω κινητού,   η Γεωργία δεν ενέδωσε στις ερωτικές του βλέψεις..... με άλλα λόγια, έμεινε με δκυο σσιείλη καμένα!



Ο έρωτας του Λάκη

Ερωτικό πάθος φούντωνε τον Λάκη τον μεγάλο 
 για της Γεωργίας την καρδιά, μα δεν μπορούσε άλλο. 
 Τα μάτια της σαν έβλεπε, τα μαύρα τα μεγάλα 
 χαμογελούσε πονηρά γεμάτος περηφάνια. 

Ελογάριαζε το χέρι της καλής του να ζητήσει 
και το ’πε στον πατέρα της για να τους ευλογήσει. 
Μοναδικό του πρόβλημα, αν θα τον αγαπήσει 
και έστειλε τον φίλο του, να πάει να την πείσει. 

                                                                                                                                   (Εν μαθητικό λεωφορείο, Φθινόπωρο 1991)
                                                                                 
_______________________________

Πέ της αν θέλει μια φορά 
να ’ρτει ποτζιεί μιτά μου 
γιατί αγαπώ την πιο πολλά 
τζαι που την -natural τη- γιαγιά μου. 


Τζείνες οι βουκκούες σου 
άμμα κοτσινήσουν 
αφτένουν μου σσιήλια λαμπρά 
τζαι θέλουν νερά να σβήσουν. 


Τζείντα σακούθκια τ’ άτιμα, 
κάθε φτομά τζαι ένα 
πόθε τα βρίσκεις έτοιμα; 
φέρ’ μου τζαι με κανένα! 


Τζείντο χαμόγελο σου το τρελλό, 
άμμα το βλέπω σβήνω 
για σένα Λάκη μου καλέ, 
το σπίτι μου αφήνω. 

                                                                    (Στον πηγαιμό για ιδιαίτερα Αγγλικών  με guest συμμετοχή του ξάδελφου, Μάρτιος 1992)



9.1.12

Ερωτόκριτος - Μια άλλη διάσταση



Ερωτόκριτος και Αρετούσα - Πίνακας του Νίκου Εγγονόπουλου


77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας, "Ο Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας πιο κάτω video που έγινε στα πλαίσια του "παίζουμε οικολογικά - Ζούμε Λογικά - Ενεργούμε Ομαδικά".

Το αλίευσα από το μπλογκ του  Pitsirikos  (εδώ).




Του Κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνου
Και του τροχού που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου,

Και των αρμάτω οι ταραχές, έχθρητες και τα βάρη,
Του Έρωτα η μπόρεση και της φιλιάς η χάρη,

Ετούτα μ'εκινήσασι τη σήμερον ημέρα
ν'αναθιβαλω και να πω τα κάμαν και τα φέρα 

Τότες μια άγάπη μπιστική στον κόσμο έφανερώθη
Κ'εγράφτη μέσα στην καρδιά κι ουδέ ποτέ τση έλειώθη.

Και με τιμή ήταν (ήσαν) δυό κορμιά στου πόθου το καμίνι
Και κάμωμα πολλά ακριβό σ' έτοιους καιρούς εγίνη

Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,
Που ό κύρης σου μ' έξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα;

Τέσσερεις μέρες μοναχάς μου'δωκε ν'ανιμένω
Κι άπόκει να ξενίτευτώ,πολλά μακρά να πηαίνω

Και πως να σ' άποχωριστώ και πως να σου μακρύνω
Και πως να ζήσω δίχως σου στον ξορισμόν έκείνο;

Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει
Ρηγόπουλο, αφεντόπουλο, σαν έισ' έσύ γυρεύει
.
Κι ο κύρης όντε βουληθεί και θε να με παντρέψη
Και δω πως γάμο κτάσσεται και το γαμπρό γυρέψη,

Καλλιά θανάτους εκατό την ώρα θέλω πάρει,
Άλλος παρά ο Ρωτόκριτος γυναίκα να με πάρη.


Παρακαλώ, θυμού καλά, ό,τι σου λέγω τώρα
Και γρήγορα μισεύγω σου, μακραίνω από τη χώρα

Μα όπου κι αν πάγω, όπου βρεθώ και τον καιρό που ζήσω
Τάσσω σου άλλη να μη δω μηδέ ν' ανατρανίσω

Καλλιά 'χω εσέ με θάνατο παρ' άλλη με ζωή μου,
Για σέναν εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου.


Τούτο εδώθη σ'ολους μας: ότι κι αν πεθυμούμε,
Μ'ολον οπού 'ναι δύσκολον, εύκολο το κρατούμε
Κι εύκολα το πιστεύγομε κείνο που μας αρέσει
Και κάθα είς σ' τούτο μπορεί να σφάλει και να φταίση.

Tα πάθη πια δεν κιλαδεί το πικραμένο αηδόνι, 
αμέ πετά πασίχαρο, μ' άλλα πουλιά σιμώνει.

Ετούτ' η αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη
Και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τως εδόθη.

Για τούτο οπού 'ναι φρόνιμος , μηδέ χαθή στα πάθη
Το ρόδο κι όμορφος αθός γεννάται μες στ' αγκάθι.

Και κάθα είς που εδιάβασεν εδά κι ας το κατέχη :
Μη χάνεται στον κίνδυνο, μα πάντα ελπίδα άς έχη.

Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπάτο
Εκείνο που μισεί κανείς γυρίζει κι αγαπάτω.

Τα μάτια δεν καλοθωρούν στο μάκρεμα του τόπου
Μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί η καρδιά του ανθρώπου.

Απ'οτι κάλλη έχει ο άνθρωπος τα λόγια έχουν τη χάρη
Και κάνουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει

Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω
Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.

Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω
Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων. 





Σχετικές πληροφορίες για  την έμμετρη μυθιστορία του Ερωτόκριτου  μπορείτε να διαβάσετε  στο Stratilio's Corner (εδώ).

3.1.12

The Barefoot College

 ή αλλιώς
Το «Ξυπόλητο Κολέγιο»


Στο Ρατζαστάν (Rajasthan) της Ινδίας, ένα πρωτότυπο σχολείο μαθαίνει σε αγρότισσες και αγρότες --συχνά αγράμματους-- πώς να γίνουν μηχανικοί ηλιακής ενέργειας, τεχνίτες, οδοντίατροι και γιατροί, στα χωριά τους. Ονομάζεται "Ξυπόλητο Κολέγιο" κι ο ιδρυτής του, ο Μπάνκερ Ρόι (Bunker Roy) , μας εξηγεί πώς λειτουργεί....






Φωτογραφίες:










Πηγές:
TV Χωρίς Σύνορα (tvxs): Ένα «Ξυπόλητο Κολέγιο» στην Ινδία
Η παρουσίαση στο TED: Bunker Roy: Learning from a barefoot movement
Ιστοσελίδα του κολεγίου: Barefoot College website 
Φωτογραφίες: BBC - Barefoot College Photographers

1.1.12

Περί Χρόνου.....

Καλή χρονιά σε όλους. 
                        

01
Η έγνοια της μετριότητας είναι πώς θα σκοτώσει τον χρόνο. 
Ο σοφός προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάθε δευτερόλεπτο.



02 
Δεν έχει νόημα να επείγεσαι. Το σημαντικό είναι να προλαβαίνεις.

         
03
 Αιωνιότητα: χάσιμο χρόνου.


04 

Όταν είναι κανείς νέος, είναι πολύ νωρίς. 
Όταν είναι γέρος,  είναι πολύ αργά.


05
Ο χρόνος είναι μεγάλος δάσκαλος, λένε. 
Το κακό είναι ότι σκοτώνει τους μαθητές του.
Hector Berlioz, 1803-1869, Γάλλος συνθέτης



06
Τρεις η ώρα το πρωί είναι πολύ νωρίς
 και πολύ αργά για οτιδήποτε.
                    

       07
Ο χρόνος είναι πολύ αργός γι’ αυτούς που περιμένουν, πολύ γρήγορος
 γι’ αυτούς που φοβούνται, πολύ μακρύς γι’ αυτούς που πονούν, 
πολύ σύντομος γι’ αυτούς που διασκεδάζουν, 
αλλά για τους ερωτευμένους, ο χρόνος είναι αιώνιος.



08
Εξουσιάζεις τη στιγμή, εξουσιάζεις τη ζωή.




09

Ο χρόνος είναι το νόμισμα της ζωής σου. Είναι το μοναδικό νόμισμα 
που έχεις και μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις πώς θα το ξοδεύεις. 
Πρόσεχε μόνο μην αφήνεις άλλους ανθρώπους να το ξοδεύουν αυτοί για σένα.
                           

  10  
  Οι καιροί ου μενετοί.
απόδοση: οι καιροί [οι ευκαιρίες] δεν περιμένουν


11
Fugit inreparabile tempus
μτφρ: ο χρόνος φεύγει ανεπιστρεπτί




12
Δεν υπάρχει καλύτερη χρονική στιγμή από το παρόν,
 όταν έχουμε χάσει τα πάντα.

Τέλος....


Η καλύτερη χρονική στιγμή να φυτέψεις ένα δέντρο είναι 20 χρόνια πριν.
Η επόμενη καλύτερη στιγμή είναι τώρα.
Κινέζικη παροιμία